มาด้วยเช่นกัน
“ฮ่าๆ คนพวกนี้คงไม่ได้มาหาเรื่องอันหลินอีกหรอกนะ อันหลินเป็นที่รังเกียจหรือไง”
เมื่อเห็นฉากน่าสนุกนี้ เซียนพสุธาเยว่อิ่งก็ยิ้มกริ่ม สายตาจดจ้องไปที่อันหลินอีกครั้ง
อันหลินเห็นนักเรียนแปลกหน้าสิบกว่าคนข้างหลังหลิวต้าเป่า หนังตาก็กระตุกขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้
“เจ้ามาทำไม คงไม่ได้จะมาหาเรื่องข้าอีกหรอกนะ” อันหลินเอ่ยปากถาม
หลิวต้าเป่าโบกมือพัลวัน “ที่ไหนกัน พี่อันหลินมีพลังเย้ยปฐพี แม้ข้าจะอยากสู้ก็เอาชนะไม่ได้!”
เขาพูดความจริง ตอนที่เพิ่งมาถึง เขาก็เห็นอันหลินสำแดงเดช ล้มหลี่เจิ้งหยางในหมัดเดียว
การประลองวิชาเซียนที่เทคนิคสุดยอดแบบนั้น ทำให้เขาตะลึงพรึงเพริด ต่อให้เขาจะมั่นใจ ก็ไม่กล้าสู้กับอันหลินในตอนนี้แล้ว
“ไม่พบมานาน มองเจ้าแบบเดิมไม่ได้เสียแล้ว” หลิวต้าเป่าส่ายหน้าถอนหายใจ
จู่ๆ ความสามารถของอันหลินก็แข็งแกร่งขึ้นปานนี้ หลิวต้าเป่าทั้งตกใจและอิจฉา อยากจะสลับร่างกันให้รู้แล้วรู้รอด
อันหลินได้ยินหลิวต้าเป่าบอกว่าไม่ได้มาหาเรื่อง ในใจก็โล่งอกขึ้นมาบ้างเหมือนกัน
ขณะนั้นเอง ระบบก็ดังติ้ง มีแจ้งเตือนปรากฏขึ้นมา
‘ขอแสดงความยินดี ที่เอาชนะคู่ต่อสู้ที่มีกายแห่งมรรคขั้นแปดหรือขั้นแปดขึ้นไปได้ ตอนนี้บรรลุระดับกายแห่งมรรคขั้นแปดแล้ว!’
อันหลินสัมผัสได้ว่าพละกำลังพุ่งทะยาน กระดูกและกล้ามเนื้อทั้งตัว ก็เปลี่ยนเป็นแข็งแรงขึ้นมาอย่างสิ้นเชิง
การเปลี่ยนแปลงของพละกำลัง ทำให้เขาปลาบปล
