่งห้องอยู่ลำดับต้นๆ มากเท่าใด แหล่งข้อมูลการศึกษาที่ได้ก็จะมีมากเท่านั้น เขามีสิทธิ์อะไรไปครองที่นั่งห้องหนึ่ง ยึดเอาแหล่งข้อมูลการศึกษาของนักเรียนดีเด่นคนอื่น เพียงเพราะเขามีจดหมายรับรองจากผู้เที่ยงแท้งั้นหรือสำหรับนักเรียนห้องรั้งท้ายที่ดิ้นรนอย่างพวกเราแล้ว เรื่องนี้เป็นการเหยียดหยามอย่างใหญ่หลวง! หลังรู้เรื่องนี้ ข้าจึงตัดสินใจแล้วว่า จะหาโอกาสจัดการอันหลินสักที เด็กเส้นช่างน่ารังเกียจจริงๆ!”
พูดจบ เฉินซูเป่าก็ส่งยิ้มให้อันหลิน มันเป็นรอยยิ้มเหมือนความฝันใกล้จะเป็นจริงแล้ว…
เมื่ออันหลินเห็นรอยยิ้มนั่น ในใจก็เย็นวาบ ที่แท้ศัตรูก็มาจาก ‘เด็กเส้นที่เส้นใหญ่ที่สุด’ นี่เอง
ต่อมา หลี่เจิ้งหยางก็พูดเหมือนกันว่า “เฮ้อ ทุกครั้งที่พูดถึงเรื่องนี้ ข้าก็ปวดใจยิ่งนัก บนทางเดินของสำนัก ข้าเจอหญิงคนหนึ่ง ข้าตกหลุมรักนาง ตั้งแต่แวบแรกที่เห็น นางงดงามปานนั้น สูงส่งขนาดนั้น เป็นดั่งหงส์ที่บินร่อนบนฟากฟ้า วันนั้น ข้าสารภาพรักกับนาง จากนั้น ข้าก็ถูกนางปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย แต่ว่า ข้าหลี่เจิ้งหยางไม่ใช่คนที่จะถอดใจง่ายๆ ข้าเปิดฉากตามจีบนางอย่างไม่ย่อท้อ ข้าจะใช้เปลวไฟแห่งรักเอาชนะใจนาง! แต่ไม่กี่วันต่อมา นางก็บอกความจริงอันโหดร้ายกับข้า นั่นก็คือ นางมีคู่ครองแล้ว! เรื่องนี้ทำให้ข้าเหมือนตกลงในอุโมงค์น้ำแข็ง ชีวิตจมอยู่ในความมืดมน แม้ข้าจะไม่อยากเชื่อ แต่นางมักจะเข้าเรียนพร้อมกัน กินข้าวพร้อมกันกับช