ช่เหรอ ต้องตามหาขุมทรัพย์ไม่ใช่หรือไง
หรือเจ้านี่จะไม่ใช่วัตถุล้ำค่า ทำไมถึงมอบให้ง่ายๆ ล่ะ
สวีเสี่ยวหลานได้ฟังก็ขำ “ทำไม ข้าเคยเจอแต่คนที่กลัวความยุ่งยาก ไม่คิดว่าเจ้าจะเป็นคนที่กลัวว่าเรื่องราวจะง่ายดายเกินไป”
อันหลินยิ้มแห้ง ไม่รู้จะตอบกลับอย่างไร เขาไม่อิดออดอีก รีบยัดจิตวิญญาณแห่งขุนเขาสีน้ำตาลเข้าปากทันที
รสสัมผัสของจิตวิญญาณแห่งขุนเขา เหนือความคาดหมายของอันหลินอย่างยิ่ง เมื่อเข้าปากแล้วละลายทันที รสชาติใกล้เคียงกับลูกอมมินท์ เจือรสหวานเย็นสดชื่น
“อืม อร่อย” อันหลินพยักหน้าชื่นชม
สวีเสี่ยวหลานกลั้นขำ ถามอย่างคาดหวังว่า “ตอนนี้เจ้ารู้สึกอย่างไรบ้าง”
“ไม่รู้สึกอะไรนี่นา ต้องรู้สึกอะไรงั้นหรือ” อันหลินมองสวีเสี่ยวหลาน เอ่ยปากถามอย่างฉงนใจ
คราวนี้ สวีเสี่ยวหลานกลัดกลุ้มนิดหน่อย ราวกับรู้สึกผิดหวังเมื่อเรื่องที่นางคาดหวังให้เกิดไม่เกิดขึ้น
ขณะนั้นเอง ก็มีเสียงติ้งดังขึ้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบเทพสงครามของอันหลิน
‘ดูดซึมจิตวิญญาณแห่งขุนเขาสิบกรัมแล้ว ยินดีด้วย หมัดสะเทือนขุนเขา วิชาเซียนเทพสงครามขั้นต้น สำเร็จแล้ว!’
จากนั้น ข้อมูลของหมัดสะเทือนขุนเขา การกระตุ้นพลังภายในและผลของการใช้ ข้อมูลที่เกี่ยวข้องทั้งหมด หลั่งไหลเข้ามาในสมองของอันหลินราวกับเทน้ำราดหัว
ผ่านไปครู่หนึ่ง อันหลินสูดลมหายใจเข้าลึก นัยน์ตาเป็นประกาย เห็นได้ชัดว่าได้รับวิชาเซียนของเทพสงครามขั้นต้นแล้ว
เขารู้ว่าหากฝึกห
