ฟาดหนึ่งครั้ง’
อันหลิน “…”
ให้ตายเถอะ นี่จะให้เราฆ่าตัวตายหรือไง!
อันหลินสะดุ้งตัวโหยงกับเงื่อนไขของระบบ ใบหน้าตกตะลึงพรึงเพริด
อัสนีที่ก่อตัวขึ้นโดยธรรมชาติ ปกติล้วนมีแรงดันไฟฟ้ากับกระแสไฟมากกว่าแสนโวลต์
หากเขายืนอยู่ตรงนั้น จากนั้นถูกฟ้าผ่า จะมีชีวิตรอดอีกงั้นเหรอ
ชีวิตกับความสามารถ อะไรสำคัญกว่ากัน
จากที่เราดูด้านวรยุทธ์ ช่างมันดีกว่า…
อันหลินส่ายหน้า เบนสายตามองหน้ากระบวนท่าของระบบ
หน้านี้ไม่มีอะไรเลย มีแค่ไอคอนอันเดียว
‘หมัดสะเทือนขุนเขา บรรลุเงื่อนไข กินจิตวิญญาณแห่งขุนเขา 10 กรัม’
จิตวิญญาณแห่งขุนเขาคืออะไร อันหลินงงงวย
จะสนใจทำไมว่ามันคืออะไร อย่างไรเสียเงื่อนไขนี้ เขาก็มีความหวังว่าจะทำสำเร็จแล้ว
หลังเลิกเรียน ค่อยถามสวีเสี่ยวหลานหน่อยดีกว่า
อันหลินมองไปข้างหน้า สวีเสี่ยวหลานนั่งอยู่ตรงหน้า ท่าทางยังโกรธไม่หาย
เขาปวดหัวนิดหน่อย “ตีก็ตีแล้ว ด่าก็ด่าแล้ว ทำไมยังไม่หายโมโหอีก ทั้งที่คนที่อนาถที่สุดคือเราไหมล่ะ”
คาบเรียนช่วงเช้าเป็นวิชาค่ายกล มีอาจารย์ที่ปรึกษาของพวกเขาเซียนกระบี่หลิงเซียวเป็นผู้สอน
เซียนกระบี่ชายผู้หล่อเหลาอารมณ์ดีอย่างเห็นได้ชัด ระหว่างที่กำลังสอน ก็พูดถึงคุณงามความดีของการเป็นวีรบุรุษในอดีตของตน
ไม่พูดไม่ได้ว่า เซียนกระบี่หลิงเซียวบอกเล่าได้เป็นเรื่องเป็นราว คุยโวโอ้อวดชนิดที่น้ำไหลไฟดับ
เรื่องเล่ามีพล็อตที่สะกดกลั้นอารมณ์ เช่นตอนที่เขาเป็นหนุ่มเคยถูกอัจฉริ
