ในแววตาเปี่ยมด้วยการให้กำลังใจ “ขอแค่เจ้ากระตือรือร้น พยายามบำเพ็ญเพียรก็พอแล้ว เงินเล็กน้อยแค่นี้ สำหรับข้าไม่ใช่เรื่องใหญ่เลยจริงๆ”
อันหลินซาบซึ้งใจอย่างยิ่ง พันหมื่นถ้อยคำ สุดท้ายกลั่นรวมกันเป็นหนึ่งประโยค “พี่เฉิง ขอบคุณมาก!”
อันหลินถือหินวิญญาณห้าร้อยก้อน กลับมาที่ห้องของตัวเองอีกครั้ง
เขาวางหินวิญญาณลงบนโต๊ะ ซึ่งกองพะเนินเป็นภูเขา
ยามมองก้อนหินโปร่งใส ส่องแสงสีเขียวอ่อนพวกนั้น อันหลินรู้สึกตื่นเต้นเป็นล้นพ้น
เขากระตุ้นลมปราณอย่างอดรนทนไม่ไหว ดูดซึมพลังชีวิตภายในหินวิญญาณ
กระแสอุ่นหลั่งไหลภายในกายของเขา ชะล้างและทำให้ร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้นอย่างไม่หยุดหย่อน
หินวิญญาณสิบก้อนผ่านไป ตามมาด้วยเสียงแกรก พลังบางอย่างทลายพันธนาการแล้ว
กลิ่นอายของอันหลินเปลี่ยนไป พลังยุทธ์บรรลุระดับกายแห่งมรรคขั้นห้าแล้ว
ไม่ทันได้อุทาน เรื่องแรกที่เขาทำหลังทลายพันธนาการก็คือ เข้าไปดูหน้าจอระบบของเขาด้วยความตื่นเต้น
‘กายแห่งมรรคขั้นหก บรรลุเงื่อนไข ดูดซึมพลังชีวิตของหินวิญญาณ 10 + 10 ก้อน’
ช่างเป็นอุบายที่คุ้นเคยยิ่งนัก…
เมื่อเห็นตัวอักษรแถวนี้ อันหลินก็อดพึมพำอีกครั้งไม่ได้ว่า “พี่เฉิง ขอบคุณสำหรับหินวิญญาณ…”
รอจนดูดซึมหินวิญญาณไปยี่สิบก้อนแล้ว ระดับพลังของอันหลินก็บรรลุกายแห่งมรรคขั้นหก ต่อมา บนแถบระดับพลังยุทธ์ของระบบ ก็มีแจ้งเตือนใหม่ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง
‘กายแห่งมรรคขั้นเจ็ด บรรลุเงื่อนไข
