เพื่อการต่อสู้ของพวกเจ้า ข้ายอมทิ้งของหวานที่ใครไปก่อนได้ก่อนของโรงอาหาร! หากพวกเจ้าเข้าไป ข้าจะไปด้วย” ผู้หญิงคนหนึ่งก็ชักกริชออกมาแล้วเช่นกัน พูดอย่างดุดัน
“บวกหนึ่ง”
“บวกหนึ่ง”
“บวกหนึ่ง”
ด้วยเหตุนี้ ศิษย์ใหม่หลายร้อยคนที่กำลังมองดูการแข่งขันของคนทั้งสอง ต่างก็แผ่รังสีอำมหิต และชักอาวุธออกมาอย่างพร้อมเพรียง
สวีเสี่ยวหลานแค่นยิ้ม นางก้าวถอยหลังเงียบๆ แอบอธิษฐานให้อันหลินในใจ “อันหลิน อย่าถูกตีตายล่ะ พิการสักหน่อยก็พอแล้ว…”
อันหลินกับหลิวต้าเป่าที่กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด ไม่รู้เลยว่าพวกเขามีอันตรายถึงชีวิตแล้ว…
“พวกเจ้าใจเย็นกันหน่อย ข้าแจ้งทางการแล้ว!” ชายคนหนึ่งโกรธจนควันออกหู พูดอย่างเคียดแค้น
คนอื่นต่างก็คิดว่าเขาพูดเล่น จึงไม่ใส่ใจ เตรียมจะลงไม้ลงมือแล้ว
แต่เพียงไม่นาน ชายสวมชุดสีน้ำเงิน เท้าเหยียบกระบี่บินสามคนคนลอยลงมาจากฟ้า กระโดดลงมากลางสนามรบระหว่างอันหลินกับหลิวต้าเป่า
กระบี่สวรรค์เล่มหนึ่งตกลงบนบริเวณที่ทั้งสองประมือกัน จากนั้นความดันของแรงลมอันน่ากลัวก็กระจายออกมาจากกระบี่ พัดอันหลินกับหลิวต้าเป่าที่กำลังต่อสู้อยู่ออกไป
มีคนแทรกแซงกะทันหัน ทำให้สองคนที่กำลังสู้กันตกตะลึง พากันหยุดต่อสู้
ขณะนั้นเอง ผู้ชายที่ยืนอยู่หน้าสุดเผยป้ายอาญาสิทธิ์ออกมา พร้อมพูดกับอันหลินและหลิวต้าเป่าว่า “พวกเราเป็นสมาชิกหน่วยบังคับใช้กฎหมายของสำนัก พวกเจ้าสองคนใช้กำลังในรั้วโรงเรียนโดยพลกา
