ย
ฉะนั้นหลิวต้าเป่าจึงเลือกอันหลินเป็นคู่ต่อสู้ของเขาอย่างชาญฉลาด
เมื่อเป็นแบบนี้ ทั้งสามารถสร้างชื่อเสียง และปิดฉากต่อสู้ได้อย่างสบายและง่ายดายอีกด้วย…
ในจดหมายชมว่าอันหลินยอดเยี่ยมอย่างนั้นอย่างนี้มาตลอด ฉะนั้นหากเอาชนะอันหลินจากการประลองได้ จะเห็นได้ชัดว่าเขาแข็งแกร่งกว่า
สิ่งที่น่าชังที่สุดคือ เขากระจายข่าวการประลองไปทั่วทุกห้องแล้ว
เมื่อมีผู้ชมมาก หากอันหลินไม่ตอบรับคำท้า แบบนั้นจะอับอายขายหน้า
หากว่าอันหลินไป ถูกเขาล้มท่ามกลางสายตาธารกำนัลล่ะ มันก็เป็นเรื่องที่น่าอายเช่นกัน
มันช่างน่าโมโหเสียจริง เพื่อชื่อเสียงแล้ว สามารถทำได้ทุกอย่างจริงๆ!
แม้จะไม่เคยเห็นว่าหลิวต้าเป่ามีรูปร่างหน้าตาอย่างไร แต่อันหลินก็ด่าบรรพบุรุษของเขาไปแล้ว
“เป็นอะไรไป ทำไมจู่ๆ ถึงโมโหขนาดนี้ล่ะ” สวีเสี่ยวหลานเห็นท่าทางโกรธเกรี้ยวของอันหลิน ก็อดถามด้วยความสงสัยไม่ได้
“ข้าถามอะไรเจ้าหน่อย หัวหน้าห้องหนึ่งร้อย หลิวต้าเป่าเจ้ารู้จักไหม” อันหลินถามเสียงทุ้ม
“อ๋อ หัวหน้าห้องทองเคลือบหรือ คนห่วยๆ แบบนั้นข้าจะไปรู้จักได้อย่างไร” สวีเสี่ยวหลานไม่รู้ตัวเลยว่า คำพูดของนางทำร้ายอันหลินเข้าอย่างจัง…
อันหลินสะกดกลั้นความเศร้า ถามอย่างฉงนใจว่า “ทำไมห้องหนึ่งร้อยถึงชื่อว่าห้องทองเคลือบล่ะ”
“ตามชื่อเลย ลูกศิษย์ห้องนั้นมาเป็นทองเคลือบให้กับสำนักความร่วมมือบำเพ็ญเซียนน่ะ
แม้สำนักของพวกเราจะรวมอัจฉริยะส่วนใหญ่ของแคว้นจิ่วโจ
