นหลินมีความฝันว่าจะตั้งใจเรียนวิชาเฉพาะให้ดี จากนั้นใช้ไอคิวอันน่าตะลึงบดขยี้เหล่าอัจฉริยะ สุดท้ายสร้างตอนจบอันสมบูรณ์แบบของคนไม่เอาไหน
แต่ความเป็นจริงช่างโหดร้าย เขาที่มีพื้นฐานการบำเพ็ญเพียรเป็นศูนย์ ทำได้แค่ทำหน้ามึนงงในคาบเรียน
แม้เซียนพสุธาชางชิงจะอธิบายเรื่องลึกซึ้งให้เข้าใจง่าย บรรยายได้เห็นภาพ
แต่ว่า มันเหมาะจะใช้แค่กับเหล่าอัจฉริยะในห้องหนึ่ง ที่มีพื้นฐานวิชาเซียนหนาแน่นเท่านั้น
สำหรับคนโง่ด้านการบำเพ็ญเพียรที่มีพื้นฐานเป็นศูนย์อย่างอันหลินแล้ว นักพรตชางชิงกำลังอ่านคัมภีร์สวรรค์ชัดๆ
ภายใต้ฤทธิ์ยาอันรุนแรงของยานอนหลับ ‘ยี่ห้อชางชิง’ นักเรียนห่วยๆ อย่างอันหลินเริ่มสัปหงกแล้ว
สุดท้าย เขาก็เผลอหลับอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้…
เช่นนี้เอง อันหลินจึงเข้าสู่ห้วงความฝัน
เขาฝันว่าตัวเองกลายเป็นเทพเจ้าสงครามผู้ชนะสิบทิศ เหล่าเซียนหญิงรูปงามนับไม่ถ้วนกำลังชื่นชมเขา
เซวียนหยวนเฉิงกลายเป็นสมุนของตัวเอง เรียกเขาว่า ‘พี่อัน’ ทุกคำ
มิหนำซ้ำซูเฉี่ยนอวิ๋นยังแอบรักตัวเอง ส่งกุหลาบเก้าร้อยเก้าสิบเก้าดอกให้ตัวเองเป็นการแสดงความรักทุกครั้งที่เจอ
แต่อันหลินรับความรักจากนางไม่ได้ เพราะเขารับผิดชอบภารกิจสำคัญต้องปกป้องโลกใบนี้ จึงทำได้เพียงทิ้งความรักชายหญิงไป
ดูสิ กองทัพของแดนปีศาจเริ่มรุกรานแคว้นจิ่วโจวของเราอีกแล้ว
เจ้าแห่งแดนปีศาจยิ่งใหญ่ไร้เทียมทาน เทพเซียนทั้งหลายในสรวงสวรรค์เห็นแล้วหน้าถอดสี ไม่
