มีใครกล้าต่อกร
ในขณะนั้นเอง อันหลินผู้เป็นเทพเจ้าสงครามก็ลุกขึ้น
“ฮ่าๆๆๆ เจ้าน่ะหรือยอดขุนพลอันดับหนึ่งของสรวงสวรรค์ ผู้เที่ยงแท้อันหลินที่รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง” เสียงของเจ้าแห่งแดนปีศาจกังวานประหนึ่งเสียงระฆัง กึกก้องไปทั่วสวรรค์ชั้นฟ้า
“ใช่แล้ว ข้านี่แหละ เจ้าแห่งแดนปีศาจ ตายเสียเถอะ!” อันหลินคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว เข้าปะทะกับเจ้าแห่งแดนปีศาจ ศึกนี้สะเทือนฟ้าดิน
เจ้าแห่งแดนปีศาจคร่ำครวญว่า “เจ้าแข็งแกร่งนัก แต่ทำไมเจ้าถึงละเมอเวลาเรียนเล่า”
“เจ้าพูดอะไรน่ะ ข้ากำลังปกป้องโลกใบนี้อยู่นะ!” อันหลินไม่รู้ว่าทำไมเจ้าแห่งแดนปีศาจถึงได้พูดจาเหลวไหล จึงตะโกนลั่น
เจ้าแห่งแดนปีศาจเกิดโทสะ “เจ้ารีบตื่นเดี๋ยวนี้ หากไม่เชื่อข้าจะโยนเจ้าออกจากห้อง!”
อันหลินเองก็มีน้ำโหแล้วเช่นกัน “เลิกพล่ามได้แล้ว เอาหมัดข้าไปกิน!”
อันหลินปล่อยหมัดออกไป คิดไม่ถึงว่าหมัดของเจ้าแห่งแดนปีศาจจะใหญ่และแข็งแรงกว่า
หมัดกระแทกหัวอันหลินจนเจ็บปวดรุนแรง ทำเอาอันหลินร้องโหวกเหวกโวยวาย วิงเวียนศีรษะ
“โอ๊ย เจ็บจังเลย!” อันหลินร้องลั่น เบื้องหน้ามืดสนิท จากนั้นก็ค่อยๆ ตื่นขึ้นมา
ที่แท้ก็เป็นความฝันนี่เอง…อันหลินตกใจจนเหงื่อท่วมตัว
เขาลืมตาอย่างยากลำบาก กลับพบว่าเพื่อนทั้งห้องกำลังมองตัวเองด้วยสายตาแปลกๆ บางคนถึงขั้นทนไม่ไหวหลุดขำออกมา
เขาลูบหัวบริเวณที่ปูดออก รู้สึกได้ถึงความเลวร้ายทันที!
เมื่ออันหลินเงยหน้ามอง เห็นผู้หญิงง
