้องระเบิดกลางห้วงเวหา
ความโกรธเกรี้ยว จิตสังหาร ความรู้สึกผิด และความเสียใจทั้งหมดนั้นรวมเป็นหนึ่ง แปรเปลี่ยนเป็นจิตต่อสู้อันสูงล้ำพวยพุ่งออกมาจากกายของซูเฉิน!
พลังปราณของเขาระเบิดออกอย่างบ้าคลั่ง!
เขาไม่เคยเกลียดผู้ใดได้เท่ากับวันนี้!
หยางซาต้องตาย!
“เจ้านี่คือซูเฉินรึ? มีเพียงพลังบ่มเพาะในระดับจ้าวยุทธ์ขั้นเก้า แต่กลับสามารถรับหอกของข้าได้งั้นหรือ? ไม่เลวนี่…ทว่า ฐานการบ่มเพาะของเจ้ายังอ่อนหัดเกินไป!”
หยางซาแค่นยิ้มเย็น จ้องมองซูเฉินด้วยสายตาเหี้ยมเกรียม
ตูม!
ทว่าก่อนที่เขาจะพูดจบหมัดหนึ่งของซูเฉินก็ฟาดกระแทกเข้ามาอย่างรุนแรงจนขัดจังหวะ!
พลังกายเลือดเนื้อพวยพุ่งจิตสังหารทะลักออกมาราวกับคลื่นสังหารจากนรกหมัดนี้ไม่มีแม้แต่วิชายุทธ์ใดแฝงอยู่เลยแต่กลับมีพลังราวกับฟาดสวรรค์แตก!
นี่คือหมัดมังกรสะท้านปฐพี!
“หึ! อยากตายนักใช่ไหม!”
หยางซาแค่นเสียงเย็นก่อนจะยก หอกฟางเทียนฮวาจี ขึ้นฟาดสวนลงมาอย่างแรงราวกับแหวกผาหัวซาน!
เคร้ง!
หมัดของซูเฉินกระแทกเข้ากับหอกประกายไฟแตกกระจายพร้อมเสียงระเบิดดั่งสายฟ้าคำราม!
แรงสะท้อนกลับมหาศาลส่งเข้ามายังแขนของหยางซาจนสั่นสะท้านแทบถือหอกต่อไม่ได้!
“อะไรนะ?!”
แววตาขอ
