ายแห่งมรรคขั้นศูนย์!”
จัตุรัสเงียบลงถนัดตา ทุกคนต่างก็มองอักษรบนศิลาอย่างเหม่อลอย
แถมบางคนยังขยี้ตา คิดว่าตัวเองตาฝาดไป
อันหลินพูดไม่ออกชั่วขณะ แม้เขาจะเตรียมใจมานานแล้วก็ตาม
แต่เมื่อความจริงประการนี้ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขากะทันหัน เขาก็ยังผิดหวังมากอยู่ดี
เขากลัวบรรยากาศเงียบลงฉับพลันเป็นที่สุด…
อันหลินเห็นศิษย์ใหม่ที่มุงดูตกใจกว่าตัวเองเสียอีก ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรดี
“อันหลิน ห้องหนึ่ง” ชายวัยกลางคนประกาศเสียงดังลั่น
อันหลินที่กำลังเดินอยู่ตัวเซทันที หันหลังมองชายที่ประกาศคนนั้น ดวงตาฉายความเหลือเชื่อ สงสัยว่าตัวเองหูฝาดไปเสียแล้ว
จากนั้น เขาก็เบนสายตามองเหล่าศิษย์ใหม่ พบว่าพวกเขากำลังมองตัวเองอยู่เช่นกัน แววตาสับสนชอบกล
บรรยากาศแปรเปลี่ยนเป็นเงียบสงัดอีกครั้ง…
“เด็กเส้นที่เส้นใหญ่ที่สุดของรุ่นนี้ถือกำเนิดแล้ว…”
ในตอนนี้เอง ไม่รู้ว่าใคร พูดประโยคนี้ออกมาท่ามกลางฝูงชน
ไม่มีใครโต้แย้ง ถึงขั้นว่ามีคนมากมายพยักหน้าเห็นด้วยเงียบๆ
พวกเขาต่างก็รู้ดีว่า ชื่อ ‘อันหลิน’ จะแพร่ไปทั่วสำนักความร่วมมือบำเพ็ญเซียนแน่นอน
เพราะอันหลินเป็นผู้สร้างสถิติคนเดียวของทุกรุ่น ที่เข้าสู่ห้องที่ดีที่สุดด้วยผลการทดสอบที่แย่ที่สุด!
พออันหลินได้ยินประโยคนี้ มุมปากก็กระตุก ก้มหน้าเดินมายืนข้างสวีเสี่ยวหลาน
แววตาของสวีเสี่ยวหลานมีความเห็นใจ อ้าปากน้อยๆ อยากพูดอะไรบางอย่างเพื่อปลอบใจเขา แต่กลับไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรง
