ด็กนั่นไม่ได้ถูกฉันบีบให้กระโดดลงไปนะ ฆาตกรคือ ‘ลม’ พวกแกต้องเป็นพยานให้ฉัน…”
ผู้คนข้างหลังยืนเหม่ออยู่ที่เดิม ลมเกิดขึ้นประหลาดเหลือเกิน พูดออกไปจะมีคนเชื่อไหม อย่าว่าแต่คนอื่น พวกเขาเห็นกับตายังไม่อยากจะเชื่อเลย!
อันหลินมองพื้นดินที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ หลับตาลงด้วยความสิ้นหวัง ไม่คิดเลยว่าชีวิตนี้ของตน จะจบลงอย่างน่าสมเพชแบบนี้
ในตอนนี้เอง จู่ๆ กลุ่มแสงสีขาวลึกลับก็ปรากฏขึ้น จากนั้นห่อหุ้มเขาไว้ทั้งตัว
แรงต้านอากาศอันน่าสะพรึงก็เกิดขึ้นทันที ต่อมาเขารู้สึกเหมือนตัวเองกำลังนั่งรถไฟเหาะ ดิ่งลงข้างล่างสุด จากนั้นก็หมุนเป็นวงกลมแล้วพุ่งสูงขึ้นฟ้า
“อ๊ากกกกกก…”
อันหลินกรีดร้องขึ้นมาอีกครั้ง หลังร่างกายของเขาเหาะขึ้นฟ้าแล้ว ก็ตกลงบนดาดฟ้าตึกอีกครั้ง
สภาวะที่แรงต้านเพิ่มขึ้นและลดลงอย่างรุนแรง กับความรู้สึกที่ความเป็นความตายสลับสับเปลี่ยนกันแบบนั้น ทำให้เขารู้สึกวิงเวียนศีรษะ จากนั้นก็อาเจียนออกมาอย่างน่าผิดหวัง
“นี่ เจ้าหนุ่ม ดีขึ้นบ้างหรือยัง” ในตอนนี้เอง เสียงอันเลือนรางก็ดังขึ้นข้างหูอันหลิน
เขาเงยหน้าขึ้น พบว่าเป็นชายชราคนหนึ่งกำลังมองตัวเองด้วยความรักใคร่เอ็นดู
ด้านหลังชายชรา ผู้ชายโฉดชั่วที่มาตามจับเขาพวกนั้น ต่างก็เป็นลมล้มพับอยู่บนพื้นแล้ว
ผมเผ้าหนวดเคราของชายชราล้วนเป็นสีขาว ดูโดดเด่นสะดุดตา ไอเซียนสีทองห้อมล้อมร่างกาย ลักษณะท่าทางบริสุทธิ์ผุดผ่อง
พอเห็นฉากนี้ อันหลินก็สั่นสะท้านไ
