ในช่วงโค้งสุดท้ายก่อนถึงประตูใหญ่ของจวน ก็มีความผิดปกติบางอย่างเกิดขึ้นจนหลงเฉินเบิกตากว้างขึ้นมาอย่างตื่นตกใจ
“นี่มันเรื่องอันใดกัน?”
ที่เบื้องหน้าของประตูจวนแห่งขุนนางเจิ้งหยวนที่เคยสงบเงียบ กลับกลายเป็นความชุลมุนของแถวอันยาวเหยียดของผู้คนเสมือนลำตัวอันคดเคี้ยวของมังกรตัวหนึ่งอย่างไรอย่างนั้น อีกทั้งคนเหล่านั้นยังเป็นหญิงแต่งงานแล้วที่มีอายุราวสี่สิบห้าสิบปี
หลงเฉินเหลือบมองซ้ายทีขวาที ก็แน่ใจว่านี่คือจวนของเขาไม่ผิดแน่ จากนั้นเขาก็เดินเลี่ยงไปแล้วผลักประตูใหญ่บานนั้นเพื่อเข้าไปด้านใน
เมื่อประตูใหญ่ถูกเปิดออก เขาก็ได้พบกับเป่าเอ๋อที่กำลังส่งรอยยิ้มสดใสให้กับหญิงเหล่านั้น “ทุกท่านช่วยทำใจให้เย็นลงก่อน แล้วลงทะเบียนในบันทึกนี้ ลงชื่อ ส่วนสูง สัดส่วน ภาพเหมือน และลักษณะเฉพาะ ข้อมูลทุกสิ่งอันนี้จะมีส่วนช่วยให้การวิเคราะห์นั้นชัดเจนมากยิ่งขึ้น”
“คุณหนูพอที่จะเปิดเผยข้อมูลสักเล็กน้อยได้หรือไม่ว่าฮูหยินของพวกเราชื่นชอบลูกสะใภ้แบบใดกัน” หญิงที่แต่งงานแล้วผู้หนึ่งยิ้มกว้างพร้อมกับกล่าวถามออกมา
