หลงเฉินสอดส่องสายตาไปยังบรรยากาศโดยรอบของงานเทศกาล ทันทีที่มองผ่านไปทางเวทีก็ต้องสะดุดกับเงาร่างของชายหนุ่มร่างกายกำยำที่ปรากฏตัวอยู่บนเวทีร่างกายสูงใหญ่นั้นสามารถมองเห็นได้ชัดเจนจากทั่วทุกสารทิศ
หลงเฉินค่อนข้างมั่นใจเป็นอย่างยิ่งว่าไม่เคยรู้สึกมักคุ้นมาก่อน ชายหนุ่มผู้นั้นดูเยาว์กว่าเขามาก ในขณะที่ชายหนุ่มร่างกำยำเดินไปยืนอยู่กลางเวทีก็เกิดเสียงโห่ร้องด้วยความยินดีดังขึ้นมาหลงเฉินอดสงสัยไม่ได้ว่าชายหนุ่มผู้นั้นจะต้องเป็นผู้ที่มีชื่อเสียงอย่างแน่นอน
เมื่อเสียงจากเวทีเริ่มดังขึ้น ผู้คนมากมายต่างก็กลับมารายล้อมที่เวทีประลองอีกครั้งอย่างครึกครื้น จำนวนล้นหลามยิ่งเสียกว่าช่วงที่มีเหล่าราชวงศ์มาทำพิธีเปิดเทศกาลโคมไฟก่อนหน้านี้เสียอีก
แม้จะเป็นศึกต่อสู้เพื่อแย่งชิงตำแหน่งนักสู้อันดับหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้มีการความเข้มงวดของกฎเกณฑ์มากนัก หลงเฉินมองเข้าไปยังปะรำพิธีที่มีไทเฮาทรงนั่งอยู่ รอบตัวของนางมีเหล่าขุนนางเดินกันขวักไขว่ หนึ่งในนั้นที่เห็นก็คือเงาร่างของขุนนางหมานฮวงด้วย
