“นี่เป็นศิษย์ไม่ประสีประสาของข้าเอง ปีนี้ก็อายุครบสิบเจ็ดปี อีกทั้งยังถือได้ว่าเป็นศิษย์หลอมโอสถอันดับหนึ่งในตอนนี้อย่างแท้จริงสมราคาคุยก็ว่าได้” เว่ยชางกำลังกล่าวอยู่ ภายในดวงตาก็ได้ปรากฏความชั่วร้ายขึ้นมา โดยเฉพาะ “แท้จริงสมราคาคุย” โดยที่เน้นคำทั้งสี่นี้อย่างหนักแน่นเป็นพิเศษ
ผู้คนทั้งหมดต่างก็มองไปที่หลงเฉินโดยที่ไม่กระพริบตา ขอเพียงมิใช่บุคคลที่โง่งม ก็พอที่จะทราบว่าเฒ่าเว่ยกำลังชี้หน้าด่าทออยู่ ความหมายแฝงนั้นก็คือหลงเฉินไม่ได้สมราคาคุยเท่าศิษย์ของตนนั้นเอง
หลงเฉินที่ได้อยู่ในฐานะของศิษย์หลอมโอสถได้ ผู้คนมากมายย่อมต้องเกิดความสงสัยว่าเป็นเรื่องจริงหรือไม่ ทุกครั้งที่หลงเฉินได้หลอมโอสถ ก็อยู่แค่ภายในสภาเท่านั้น บุคคลภายนอกย่อมไม่อาจที่จะทราบได้ ดังนั้นจึงทำให้มีผู้คนมากมายคิดว่าหลงเฉินใช้เส้นสายในการเข้าสู่สภาหลอมโอสถ หาใช่ได้ศึกษาและมีพรสวรรค์วิชาแท้จริงไม่
