ทว่านางมีฐานะเป็นถึงองค์ไท่เฮา นางยิ้มขึ้นมาแล้วกล่าวด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ดำเนินงานเทศกาลต่อไปเถอะ”
หลังจากองค์ไท่เฮากล่าวออกมาเช่นนี้ ซือเฟิงที่อยู่ทางด้านข้างของหลงเฉินก็ได้ลุกขึ้นยืน “เหอะเหอะ ในที่สุดก็ถึงคราวที่ข้าจะได้ขึ้นสู่เวทีซักที”
ขั้นตอนในแต่ละปีของงานเทศกาล หลังจากที่องค์หญิงได้ปล่อยโคมไฟแล้ว ก็จะเป็นคราวที่เหล่าบุตรขุนนางน้อยใหญ่เข้าชิงชัยกัน เพื่อที่จะแย่งชิงสู่การเป็นผู้กล้าอันดับหนึ่งแห่งเฟิงหมิง
“องค์ไท่เฮาโปรดช้าก่อน ข้าผู้ชราได้รีบเร่งมาจากต้าเซี่ยอันไกลโพ้น เพื่อที่จะได้เข้าร่วมกับงานเทศกาลนี้ให้ทัน อีกทั้งยังตั้งใจมาเพื่อที่จะให้องค์ไท่เฮาได้ชมงานเทศกาลที่น่าชมยิ่งกว่านี้” ทันใดนั้นเว่ยชางก็ได้กล่าวออกมา
“อ๋อ? ปรมาจารย์ได้นำการแสดงมาด้วย คิดว่าย่อมต้องเป็นที่น่าดูน่าชมอย่างแน่นอน” องค์ไท่เฮาหลังจากที่ได้เกิดความงุนงง ก็ได้ยิ้มแล้วตอบกลับไป
