“เจ้ายังไม่ทราบอย่างนั้นหรือ? ในขณะนี้ต่อให้เป็นเด็กน้อยก็ยังทราบเลย: โอสถยุทธ์ทั้งสองสายถูกผนึกไว้ในแหวนมิติวงเดียว ก่อเกิดวีรบุรุษจากสรวงสวรรค์ชั้นฟ้า กางปีกโบยบินท่ามกลางชั้นเมฆาแห่งเฟิงหมิง ยิ้มเย้ยมองลงมาจากสรวงสวรรค์ชั้นที่เก้าสู่หลงเฉิน” ซือเฟิงมองไปทางหลงเฉินราวกับว่าเขานั้นเป็นตัวประหลาด
“……”
เรื่องอะไรกัน? ทำไมข้าถึงไม่รู้มาก่อนเลย? นึกไม่ถึงว่าจะถูกราดน้ำมันจนถึงเพียงนี้ หลงเฉินรู้สึกโง่งมขึ้นมาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
“เอาเถิด หลงเฉิน พี่น้องมากมายต่างก็ช่วยกระพือชื่อเสียงของเจ้าให้แล้ว ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องไปให้ได้นะ”
“ได้ ข้าคงต้องไป” หลงเฉินหัวเราะเล็กน้อยแล้วกล่าวออกมาอย่างขมขื่น เขาคิดที่เวลาที่มีอยู่ในการฝึกยุทธ์ แต่กลับต้องถูกขัดขวางเส้นทางที่จะเดินต่อไป
เมื่อได้ยินวาจาตกลงปลงใจเช่นนั้น เจ้าอ้วนและพวกพ้องก็เกิดความปิติยินดีขึ้นมาอย่างท่วมท้น ราวกับว่าพบเห็นหญิงสาวนับไม่ถ้วนอยู่เบื้องหน้าอย่างไรอย่างนั้น
