ในครั้งนี้หลงเฉินได้ทำการไหลเวียนพลังจากจุดตันเถียนผ่านทั้งสามจุดไปได้แล้ว เหลือก็แต่เพียงชักนำพลังให้ไหลเวียนส่งกลับมาให้แก่ตัวเขาเองเพื่อให้อยู่ในสภาวะเตรียมต่อสู้ แต่ไม่สามารถคงอยู่ในสภาวะของการฝึกยุทธ์ได้
เมื่อได้ชักนำการคงอยู่ของพลังปราณที่อยู่ภายในของดารากักวายุได้แล้ว ก็ได้ก่อเกิดพลังอันมหาศาลเพิ่มขึ้นมานับสิบเท่า พลังภายในร่างของหลงเฉินได้ปะทุเพิ่มขึ้นมานับสิบเท่าด้วยเช่นกัน แต่ว่าก็ยังคงอยู่ในสภาวะเตรียมต่อสู้เท่านั้น ไม่อาจที่จะนำไปใช้ในการฝึกยุทธ์ได้
หลงเฉินสูดลมหายใจเข้าเฮือกหนึ่ง เขาลังเลใจขึ้นมาวูบหนึ่ง จากนั้นก็ได้ไหลเวียนพลังอย่างช้าๆ สูดเอาพลังปราณฟ้าดินที่อยู่ภายนอกเข้ามาช่วย
ทว่าหลงเฉินกลับไม่ได้ชักนำพลังปราณเข้าสู่ร่างกาย กลับผนึกพลังเอาไว้ด้วยกันที่จุดดารากักวายุ
ในระหว่างที่หลงเฉินได้สูดเอาพลังลมปราณฟ้าดินเข้าผนวกไปยังภายในจุดดารากักวายุด้วยนั้น จุดดารากักวายุก็เริ่มเกิดการไหลเวียนขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
“มีทางแล้ว”
หลงเฉินเกิดอาการดีอกดีใจขึ้นไม่น้อย แม้ว่าจะไม่แน่ใจในสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นก็ตาม แต่ว่านี่ย่อมไม่ใช่แค่พลังที่อยู่ในสภาวะเตรียมต่อสู้อย่างแน่นอน
