เหลาสุราที่เจ้าอ้วนได้ตระเตรียมไว้นั้นตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจักรวรรดิ แม้ว่าจะมีชื่อเสียงไม่เทียบเท่ากับเหลาจวียิ่งโหลวแต่ก็ให้ความรู้สึกไม่ต่างกันมากมายเท่าใดนัก
เมื่อหลงเฉินมาถึงก็พบว่าซือเฟิง เจ้าลิงผอม และพวกพ้องต่างก็มากันครบแล้ว อย่างที่เจ้าอ้วนได้บอกไว้ตั้งแต่แรกแล้ว
“ฮาฮา ในที่สุดพี่หลงของพวกเจ้าก็มาถึงแล้ว”
หลงเฉินหัวเราะออกมาพร้อมกับทักทายเหล่าพวกพ้อง จากนั้นก็ได้นั่งลง ไม่นานนักสุราและอาหารก็ได้ถูกวางจนเต็มโต๊ะ
“วันนี้พวกเรามาเพื่อที่จะเฉลิมฉลองให้แก่ข้าที่ได้เข้าสู่ขั้นก่อรวมระดับที่สาม เริ่มต้นเข้าสู่เส้นทางแห่งการฝึกยุทธ์อย่างแท้จริงนี่ถือเป็นการเบิกแสงสว่างให้เฉิดฉายมากยิ่งขึ้นไปอีก จอกแรกนี้จึงขอมอบให้แก่พี่หลง”
เหล่าผู้คนที่นั่งรายล้อมอยู่รอบโต๊ะนั้นต่างก็ส่งเสียงสรวลเสเฮฮาออกมาตามกันต่างก็เป็นเพราะหลงเฉินที่พลิกชะตาชีวิตให้กับพวกเขาเหล่านั้นพวกเขาจึงยกให้หลงเฉินเป็นผู้มีพระคุณอย่างสูงสุดในชีวิตเลยก็ว่าได้
หลงเฉินเองก็ไม่อาจเกรงใจในการตอบแทนเช่นนี้ได้จึงยกสุราชามใหญ่ขึ้นแล้วกระดกเข้าปากไป
