“เจ้าอ้วน ยอดเยี่ยมสามารถเข้าถึงพลังขั้นก่อรวมระดับที่สามได้แล้ว” หลงเฉินยิ้มร่าพร้อมกับกล่าวชื่นชม
“เหอะเหอะ เป็นเพราะได้พึ่งพาบารมีของพี่หลง”เจ้าอ้วนกล่าวออกมา “พี่หลง ข้ากำลังจะไปเยี่ยมเยือนท่านที่จวนอยู่พอดีเลย”
“มีสิ่งใดเกิดขึ้นอย่างนั้นหรือ?”
“เปล่าเลย ผู้น้องได้ทะลวงเข้าสู่ระดับที่สามแล้วจึงเป็นเรื่องที่น่ายินดี ซือเฟิงยังเลี้ยงสุรา แล้วเหตุใดข้าจะกระทำเช่นเดียวกันไม่ได้?” เจ้าอ้วนกล่าว
“ใช่ว่าผู้ใดก็จะสามารถขึ้นสู่ระดับพลังขั้นก่อโลหิตได้ เจ้าเพิ่งจะอยู่ระดับที่สามเท่านั้น ถึงกับเป็นเรื่องราวที่ใหญ่โตถึงเพียงนี้เชียวหรือ?” หลงเฉินกล่าวออกมาอย่างอดที่จะขำขันไม่ได้
“แค่กแค่กไม่ใช่เช่นนั้น ข้าไม่อาจที่จะฝึกยุทธ์ได้มาก่อน เมื่อมาถึงจุดนี้ย่อมถือว่าเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นอยู่แล้ว แน่นอนว่าอีกไม่นานย่อมต้องไม่แพ้ซือเฟิงเช่นเดียวกัน” เจ้าอ้วนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง
“ย่อมได้ เมื่อมีคนเลี้ยงสุรา ข้าย่อมไม่ปฏิเสธอย่างแน่นอนไปกันเถิด”
“เยี่ยมเลย ร้านสุรานั้น ข้าได้จัดเตรียมเอาไว้อย่างดีแล้ว จะขาดก็แค่ท่านคนเดียว”
