ท่ามกลางประชาชนบนท้องถนนมากหน้าหลายตา หลงเฉินเพียงกวาดสายตามองไปแวบหนึ่งก็จดจำได้ทันทีว่าชายผู้ลึกลับนั้นก็คือองค์ชายเซี่ยฉางเฟิงแห่งจักรวรรดิต้าเซี่ย แต่ทว่าที่ทำให้หลงเฉินตกใจเสียยิ่งกว่าคือการปรากฏใบหน้าที่แสนจะคุ้นเคยของบุคคลที่ยืนอยู่ข้างๆ ของเซี่ยฉางเฟิง
หญิงสาวผู้นั้นมีรูปร่างสูงบาง ผิวพรรณขาวผ่อง บนใบหน้าบึงตึงคล้ายกับโกรธเคืองบางอย่างอยู่ หลงเฉินเคยพบนางมาก่อนครั้นอยู่ที่ชุมนุมผู้หลอมโอสถ หญิงบ้าคลั่งผู้นั้นเอง
นางมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรกัน? อีกทั้งท่าทีที่สนิทสนมกับองค์ชายแห่งจักรวรรดิต้าเซี่ยเป็นอย่างมาก หลงเฉินตกอยู่ภวังค์แห่งความคิดอันว้าวุ่นอีกครั้งหนึ่งแล้ว
นอกจากนี้ยังมีกลุ่มคนอยู่เจ็ดแปดคนที่ติดตามมาด้วยอยู่ด้านหลังของพวกเขาทั้งสอง พวกเขาเหล่านั้นกำลังมุ่งหน้าไปทางเหลาน้ำชาแห่งหนึ่ง
“ในกลุ่มนั้นมีองค์ชายสี่อยู่ด้วยสินะ”
ฉู่เหยากล่าวขึ้นมาขณะที่นางยืนอยู่ข้างกายของหลงเฉินและได้มองไปที่คนกลุ่มนั้นเช่นกัน
