“พี่หลง อะไรคือการฝึกยุทธ์หรือ?” อาหมานจ้องมองด้วยแววตาที่โง่งม
“ไม่มีอะไรหรอก”
หลงเฉินคร้านที่จะอธิบายออกไป เมื่อตรวจสอบซ้ำอีกครั้งก็พบว่าที่จุดตันเถียนของอาหมานนั้นไม่ได้เกิดความเคลื่อนไหวแต่อย่างใด ทว่ากลับมีพลังลมปราณแห่งฟ้าดินบรรจุไว้อยู่อย่างหนาแน่น
“เป็นร่างวิญญาณที่สุดยอดเกินไปแล้ว ไม่จำเป็นที่จะต้องฝึกฝนก็สามารถที่จะดูดซับพลังได้ด้วยตัวเอง”
หลงเฉินถอนหายใจออกมาอย่างอดเสียดายไม่ได้ เขาไม่เคยมีสภาวะเช่นนี้เกิดขึ้นมาก่อนเลย แม้ว่าภายในจุดตันเถียนของเขานั้นจะกักเก็บพลังลมปราณเอาไว้อย่างมหาศาลก็ตาม จึงบ่งบอกได้อีกความนัยหนึ่งว่าหลังจากนี้ร่างกายของอาหมานจะต้องแข็งแกร่งมากขึ้นอย่างมหาศาล อีกทั้งยังสามารถที่จะดูดพลังลมปราณแห่งฟ้าดินมาใช้ได้เองอีกด้วย
หากยอดฝีมือคนอื่นทราบเรื่องนี้ขึ้นมา คงจะต้องเกิดโทสะจนแทบจะคลั่งตายขึ้นมาอย่างแน่นอน หรืออาจกล่าวได้ว่าหลังจากนี้ไม่ว่าจะเป็นยามกินหรือยามหลับใหลของอาหมานก็คงจะเกิดการฝึกยุทธ์ได้อย่างไม่มีหยุดเลยทีเดียว
“อาหมาน ข้าจะสอนวิชายุทธ์อย่างง่ายๆ ส่วนหนึ่งให้แก่เจ้า สอนให้เจ้าใช้พลังออกมาจากจุดตันเถียน”
