จากนั้นก็ได้ล้มเลิกที่จะใช้ลมปราณจากจุดตันเถียนแต่เปลี่ยนไปใช้ลมปราณที่อยู่ภายในจุดดารากักวายุที่ใต้ฝ่าเท้าแทนลมปราณภายในจุดดารากักวายุนั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยระดับพลังที่มหาศาลและทรงอานุภาพเสียยิ่งกว่าจุดตันเถียนหลายเท่าตัว
แต่ว่าในช่วงเวลาที่ได้ไหลเวียนพลังไปถึงตำแหน่งที่สี่นั้นกลับถูกสกัดกั้นเอาไว้ไม่ให้ไปต่อ ไม่ว่าหลงเฉินจะพยายามเช่นไรก็ไม่อาจที่จะทะลวงเข้าสู่ตำแหน่งถัดไปได้
“ข้าไม่เชื่อหรอก”
หลงเฉินกัดฟันแล้วรีดเค้นลมปราณภายในจุดดารากักวายุออกมาเป็นสาย หลอมรวมเข้ากับลมปราณภายในจุดตันเถียนทันใดนั้นลมปราณภายในจุดตันเถียนก็เกิดปะทุขึ้นมาด้วยพลังที่รุนแรงอย่างบ้าคลั่ง
เมื่อสามารถควบคมพลังอันมหาศาลกลุ่มนี้ได้แล้ว เขาก็ได้ไหลเวียนลมปราณทะลวงสู่ตำแหน่งต่างๆ อย่างรวดเร็ว
“ตำแหน่งที่หก”
“ตำแหน่งที่เจ็ด”
“ตำแหน่งที่แปด”
“แย่แล้ว……”
หลงเฉินเกิดอาการตกใจเล็กน้อยแล้วรีบคืนพลังลมปราณของตนเองกลับมาทันทีขณะที่กำลังไหลเวียนพลังเข้าใกล้จุดเส้นลมปราณชิงม่าย
