“อาหมาน เมื่อครู่เจ้าเป็นอะไรไป เหตุใดจึงได้ระเบิดพลังมากมายมหาศาลเพียงนั้นออกมากัน?”
หลังจากที่กลับถึงจวนแล้วหลงเฉินจึงเอ่ยถามออกถึงความน่าหวาดหวั่นที่อาหมานได้แสดงออกมาในเวลานั้น มันทำให้เขารู้สึกตกใจเสียจนไม่อาจจะเพิกเฉยได้
“ข้าเองก็ไม่ทราบ เมื่อข้าเห็นว่าจะมีคนทำร้ายพี่หลง ในหัวก็เกิดเสียงดังขึ้นมา รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วร่าง คล้ายกับว่ามีเรี่ยวแรงที่ใช้ได้ไม่หมดสิ้นอย่างไรอย่างนั้น” อาหมานเกาศีรษะแล้วกล่าวตอบ
หลงเฉินวางมือข้างหนึ่งบนไหล่ของอาหมาน พลันเบิกพลังปราณจิตวิญญาณขึ้นด้วยพลังปราณจิตวิญญาณของเขาเอง เมื่อได้ตรวจสอบร่างกายของอาหมานอยู่สักครู่ก็สะดุ้งขึ้นมาด้วยความตื่นตกใจอย่างที่สุด
ร่างกายของอาหมานนั้นช่างแตกต่างจากผู้คนทั่วไป ร่างกายธรรมดาสามัญจะมีเส้นลมปราณที่เชื่อมต่อกันอย่างยุ่งเหยิงและถี่ยิบ
แต่ว่าภายในร่างกายของอาหมานมีเพียงแค่สี่เส้น จากจุดตันเถียนเชื่อมโยงออกไปยังมือทั้งสองข้างและเท้าทั้งสองข้าง หลงเฉินเพิ่งจะเคยพบเจอเส้นลมปราณเช่นนี้เป็นครั้งแรก
