เมื่อเวลาผ่านไปชั่วครู่หลงเฉินได้สติขึ้นมาอีกครั้ง เขามองเห็นมารดาที่กำลังทอสีหน้าเป็นกังวล แต่เมื่อพบว่าเขาได้สติคืนมาแล้ว ใบหน้าของฮูหยินหลงก็แปรเปลี่ยนเป็นความปิติยินดียิ่งนัก
“เฉินเอ๋อ เจ้าทำให้ข้าตกใจแทบแย่อีกครั้งหนึ่งแล้ว เจ้ากำลังทำสิ่งใดอยู่?”
หลงเฉินตอบกล่าวไปอย่างเร่งรีบ “มารดา ไม่มีอันใดให้น่าเป็นกังวลใจหรอก ผู้หลอมโอสถที่ทำเตาระเบิดถือเป็นเรื่องปกติยิ่งนัก”
เขาโป้ปดว่าเตาหลอมนั้นเกิดการแตกระเบิดขึ้นมาเท่านั้น หลังจากที่ปลอบประโลมจนมารดาใจเย็นลงแล้ว หลงเฉินก็ได้เบิกพลังแห่งสำนึกขึ้นมาเพื่อที่จะสอดส่องเข้าไปดูภายในร่างกายจนเกือบจะร้องเสียงหลงออกมาด้วยความตกใจ
นึกไม่ถึงเลยว่าตัวเองจะมีจุดตันเถียนแล้ว เดิมทีจุดนั้นเป็นเพียงความว่างเปล่าที่ถูกลักขโมยไป อีกทั้งยังพบการปรากฏขึ้นมาของสภาวะพลังทั้งหมดสามสายกำลังไหลเวียนอยู่อย่างช้าๆ
“เกิดอะไรขึ้นกันแน่?” หลงเฉินสบถออกมาด้วยสีหน้าที่ตกใจเสียยกใหญ่
