ชายหนุ่มคิ้วเลขแปดประหลาดใจในใบหน้าที่คุ้นเคย
“ยอดมาก เจ้ายังจำข้าได้ใช่หรือไม่”
ใบหน้าของหลงเฉินปรากฏรอยยิ้มที่แสนเยือกเย็นขึ้นมาเขาออกแรงกำมือแน่นขึ้นชายหนุ่มคิ้วเลขแปดรู้สึกถึงแรงฉุดไหลแทรกซึมเข้ามาทั่วทั้งร่างกายจนเขาไม่อาจที่จะทรงตัวได้ ลอยคว้างไปยังทิศทางที่มีหลงเฉินยืนอยู่
ใบหน้าตื่นตกใจเมื่อพบว่าตนเองกำลังลอยอยู่กลางอากาศ เขาคิดไม่ถึงว่าหลงเฉินจะมีเรี่ยวแรงมหาศาลถึงเพียงนี้เขาเป็นถึงยอดฝีมือพลังขั้นก่อโลหิตระดับที่หนึ่งยังยากที่จะต้านทานกำลังดั่งช้างสารเอาไว้ได้
แต่การพลิกผันสถานการณ์ย่อมเกิดขึ้นได้เสมอ เขาใช้พลังสภาวะลอยไปในทิศทางที่หลงเฉินอยู่ จากนั้นก็กวาดเท้าออกไปด้านหน้าหวังจะกระแทกเข้าที่หน้าอกของหลงเฉินอย่างเต็มแรงความเปลี่ยนแปลงกระบวนยุทธ์นี้ช่างรวดเร็วปานสายฟ้าฟาดเร็วเสียจนทำให้ผู้คนที่มองดูอยู่ยังไม่ทันจะกระพริบตาสมกับเป็นยอดฝีมือที่แท้จริง
หลงเฉินยกเท้าขึ้นมาข้างหนึ่ง ถึงแม้จะไม่ได้รวดเร็วเท่า แต่ว่าก็ประจวบเหมาะกับเท้าที่กำลังจะเข้าปะทะที่แผงอกของเขาบัดนี้เท้าข้างนั้นได้ยันไปที่หน้าท้องของชายหนุ่มคิ้วเลขแปดอย่างเต็มแรงเช่นกัน
“ผัวะ”
