ขณะที่พวกเขาสนทนากันอย่างออกรสออกชาติ ทันใดนั้นเองก็มีเสียงฝีเท้ากระทบพื้นดังขึ้นมาเป็นจังหวะก้าวเท้า ซือเฟิงเริ่มขมวดคิ้วขึ้นมาเล็กน้อย “เห็นกันอยู่ว่าข้าได้นัดแนะกับเถ้าแก่เอาไว้เป็นอย่างดีแล้วว่าทั้งชั้นนี้เป็นข้าที่เหมาเอาไว้แล้ว เหตุใดยังมีคนอื่นขึ้นมาได้กัน”
“ช่างมันเถิด คนเยอะขึ้นมาหน่อยก็คงคึกคักขึ้นไม่น้อย ช่วงเวลาแห่งความสุขย่อมต้องแบ่งปันให้แก่ผู้คนสิ” เจ้าอ้วนที่ดื่มไปมากพอสมควรแล้วจึงได้เอ่ยวาจาที่ดูยิ่งใหญ่ออกมา
เสียงดังนั้นเริ่มชัดเจนขึ้น ในที่สุดก็ถูกตะโกนออกมา “ให้คนที่อยู่ที่นี้ทั้งหมดไสหัวไป ข้าไม่ต้องการที่จะดื่มกินร่วมกับคนชั้นต่ำกลุ่มนี้”
หลงเฉินที่กำลังดื่มสุราอย่างรื่นรมย์อยู่นั้นกลับมีสีหน้าที่เย็นชาขึ้นมาในทันที เส้นเลือดบนฝ่ามือคล้ายจะปูดจนปริแตกออกมาด้านนอกอย่างไรอย่างนั้น
.
.
