วันนี้เขาจะทำให้ผู้คนทั้งหลายได้ทราบว่า เขาเป็นหนึ่งในผู้หลอมโอสถ หนึ่งในบุคคลที่ปรมาจารย์
หวินฉียกย่องให้เป็นผู้หลอมโอสถ แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว ทั้งหมดก็พอที่จะยับยั้งการยกธงเข้ามาของเหล่าทหารได้
ที่เขาใช้วิธีเช่นนี้ก็เพื่อที่จะเป็นการบอกกับอีกฝ่ายว่า หลงเฉินผู้นี้ไม่ได้เป็นเช่นก่อนหน้านั้น ที่พวกเขาต่างก็คิดว่าเป็นเจ้าคนไร้ประโยชน์ที่สามารถรังแกได้ทุกเมื่อ คิดที่จะแตะต้องเขา ยังไงก็จำเป็นที่จะต้องครุ่นคิดถึงผลลัพธ์เอาไว้ให้ดีก่อน
ขณะเดินอยู่บนถนนสายหนึ่ง หลงเฉินครุ่นคิดไปยังผู้ที่อยู่เบื้องหลังของสิ่งที่เกิดขึ้นเหล่านี้ พยายามที่จะขุดคุ้ยหาเหตุขึ้นมาทีละเล็กละน้อย จนหลงเดินเข้ามายังตรอกน้อยสายหนึ่งอย่างไม่ทันรู้สึกตัว
ทันใดนั้นเองก็มีร่างแหขนาดใหญ่คลุมมาจากท้องฟ้า หลงเฉินไม่อาจหลบหนีได้ทันจึงถูกรวบลอยขึ้นสูงไปบนอากาศ
.
.
