หลังจากผ่านไปเจ็ดวัน หลงเฉินก็ได้กินโอสถอย่างบ้าคลั่งดุจกินข้าวไปแล้ว จุดดารากักวายุที่ใต้เท้าเดิมทีที่มีขนาดเล็กเท่าเม็ดถั่วก็ได้เปลี่ยนจนกลายเป็นใหญ่เท่าผลลำไย ราวกับที่ใต้เท้าของหลงเฉินได้เริ่มที่เกิดพลังชนิดใหม่ขึ้นมาก็มิปาน
จุดดารากักวายุหลังจากที่เปลี่ยนจนกลายเป็นขนาดเท่าผลลำไยแล้ว แม้ลักษณะภายนอกจะไม่ได้มีความเปลี่ยนแปลงอะไรมากมาย แต่บนจุดดารากักวายุก็ได้ปรากฏชั้นแสงบางๆนับไม่ถ้วน ชั้นแสงบางๆเหล่านั้นเริ่มจะไหลเวียนอย่างช้าๆ
ตูม!
หลังจากที่ได้ดูดซับฤทธิ์ของโอสถดารากักวายุระดับกลางเม็ดสุดท้ายแล้ว ในที่สุดดารากักวายุที่ใต้เท้าของหลงเฉินจากเดิมที่เคยเงียบสงบก็เริ่มสั่นไหวขึ้นมา และเริ่มดูดซับพลังปราณแห่งฟ้าดินจากภายนอกเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง
“ในที่สุดข้าก็ทำสำเร็จแล้ว!”
หลงเฉินตะโกนขึ้นมาเสียงดัง เขาสัมผัสได้ถึงการไหลเวียนของพลังดารากักวายุที่อยู่ใต้ฝ่าเท้า ตลอดทั่วทั้งร่างก็เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังอันมหาศาล
“ทว่าขณะนี้ยังสำเร็จแค่ระดับขั้นก่อรวมเท่านั้น หากเป็นไปตามความทรงจำ เคล็ดกายานวดารา ทุกๆดวงดาราจะต้องผ่านการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดเก้าครั้ง จึงจะสามารถเรียกได้ว่าสมบูรณ์
