จุดดารากักวายุของข้าเพิ่งจะเข้าสู่ระดับก่อรวม ถ้าหากเป็นไปตามหลักวรยุทธ์ของยุคนี้ ไม่ทราบว่าจะนับเป็นระดับก่อรวมขั้นที่หนึ่งได้หรือไม่”
ฟรึบ ฟรึบ ฟรึบ!
พลังหมัดได้ถูกใช้ออกติดต่อกันสามครั้งสามครา เสียงตัดผ่าสายลมก็ได้พวยพุ่งขึ้นมาจนเสียดแก้วหู
อีกทั้งยังไม่ได้มีการไหลเวียนของพลังปราณแต่อย่างไร เห็นได้ชัดว่าเป็นการใช้เพียงเรี่ยวแรงภายนอกเท่านั้น แต่ก็มีพลังทำลายถึงขนาดนี้แล้ว
หลงเฉินอดไม่ได้ที่จะลิงโลดขึ้นมา ถึงแม้ตัวเขาจะลำบากในการเพิ่มระดับพลังในวีถีของคนปกติ แต่ด้วยการมีเคล็ดกายานวดาราก็เรียกได้ว่าร้ายกาจเป็นอย่างยิ่งแล้ว
ในตอนนี้เขาเพิ่งจะเข้าสู่ขั้นแรกเท่านั้นเอง แต่ก็สามารถใช้หมัดที่พลังเทียบเท่ากับเมื่อวันก่อนได้แล้ว
“เหอะเหอะ ถ้าหากเป็นเช่นนี้ต่อไป ไม่นานข้าก็จะสามารถออกไปตามหาสะใภ้กลับมาให้มารดาได้แล้ว” หลงเฉินหัวเราะออกมา เมื่อนึกถึงใบหน้าของม่งฉี ภายจิตใจก็ได้เต็มเปี่ยมไปด้วยความเร้าร้อน
แต่เมื่อนึกถึงศิษย์ของพี่ม่งฉีผู้นั้น หลงเฉิงก็ได้แต่ส่งเสียงขึ้นมาภายในใจอย่างเย็นชา ครั้งหน้าที่ได้พบกับเจ้า ข้าจะอัดเจ้าให้ปัสสาวะออกมาเลยคอยดู