ทันใดนั้นประตูห้องหลงเฉินก็ได้มีเสียงดังขึ้น ประกายแสงจากการฝึกปรือก็ได้ลอดออกมา วันนี้ถือเป็นวันที่ต้องไปยังตำหนักฝึกสอนขุนนางนั้นเอง
เมื่อมองเห็นแสงที่อยู่บนท้องฟ้า หลงเฉินก็รีบเปลี่ยนอาภรณ์ชุดใหม่ และวิ่งไปยังตำหนักฝึกสอนขุนนางในทันที หลงเฉินได้ทอสีหน้าลิงโลดขึ้นมาอย่างบ้าคลั่งตลอดทาง และยังไม่มีทีท่าว่าจะสลายหายไป
ที่เขาต้องลิงโลดขึ้นมาก็เพราะพบว่าภายในจุดดารากักวายุของตนเองสามารถที่จะเรียกได้ว่าอัดแน่นไปด้วยพลังลมปราณที่มากมาย ในการหลอมโอสถหลังจากนี้ก็ไม่ต้องกลัวว่าลมปราณจะไม่เพียงพออีกแล้ว
การต่อสู้กับหลี่เฮ่าเมื่อครั้งที่แล้ว หลงเฉินได้ใช้ทักษะยุทธ์พลังวัวคลั่ง ซึ่งมีพลังทำลายมหาศาลอย่างน่าประหลาด เพียงหมัดเดียวก็สามารถล้มหลี่เฮ่าลงได้แล้ว
แต่หมัดนั้นก็ใช้พลังลมปราณทั้งหมดที่มีอยู่ของเขา ในตอนนี้เขาก็ไม่จำเป็นที่จะต้องกังวลปัญหาเช่นนั้นอีกต่อไปแล้ว
เมื่อสัมผัสพลังลมปราณของดารากักวายุที่อยู่ภายใน จากการคาดการณ์ปริมาณก็พอที่จะให้เขาใช้พลังวัวคลั่งได้สิบกว่าครั้งแล้ว นี่ถือได้ว่าเป็นข้อแตกต่างของการเข้าสู่พลังดารากักวายุที่แท้จริง