ฮูหยินหลงก็ไม่ใช่คนโง่งม หลงเฉินมีนิสัยเช่นไร มีหรือที่นางจะไม่ทราบ เมื่อใช้เวลาจัดการกับความคิดอันวุ่นวายอยู่ครู่หนึ่งก็ทราบได้ว่าลึกลงไปยังก้นบึ้งของหัวใจไม่ได้ง่ายดายอย่างที่สายตาประจักษ์อยู่ นางโผเข้ากอดหลงเฉินที่ตอนนี้ร่ำไห้ออกมาอย่างเจ็บปวด
“ท่านแม่ ไม่ได้มีอันใดเลวร้ายอย่างที่ท่านคิดเอาไว้หรอก ข้าเพียงแต่จะบอกว่าในตอนนี้ยังไม่เหมาะสมกับนางก็เท่านั้น แต่ไม่ได้หมายถึงว่าในภายหน้าจะไม่เหมาะสมกับนาง” หลงเฉินฝืนยิ้มให้มารดาของเขา
“ข้าคิดว่าให้ทำการถอนหมั้นไปก่อน จากนี้ไปบุตรของท่านจะใช้มานะของตนเองทำให้นางกลับมาอีกครั้ง มาเป็นมาเป็นสะใภ้ของท่าน นี่ไม่ใช่เรื่องที่ดียิ่งกว่าหรอกหรือ?” หลงเฉินเปลี่ยนท่าทีเป็นยิ้มกว้าง
“ชิ มันง่ายดายเช่นนั้นเสียที่ไหนเล่า ม่งฉีมีความงดงามดุจนางเซียนบนสรวงสวรรค์ คนที่หมายปองก็มีมากเสียเหลือเกิน เมื่อไม่มีหนังสือหมั้นหมาย มีหรือที่จะมีส่วนที่เหลือสำหรับเจ้า?”
ฮูหยินหลงถอนหายใจติดต่อกันแล้วกล่าว “ที่เจ้าว่ามาก็ถูก เรื่องเช่นนี้หากฝืนใจไปก็ไม่ใช่เรื่องดี ในเมื่อเป็นเรื่องการหมั้นหมายของเจ้า เจ้าเองก็เติบใหญ่แล้ว ท้ายที่สุดก็คงต้องแล้วแต่เจ้าเอง”
