เห็นได้ชัดว่าอินทรีเศียรราชสีห์ที่กระพือปีกอยู่เบื้องหน้าในตอนนี้ยังไม่ได้อยู่ในช่วงโตเต็มวัย แต่ว่าด้านพลังการต่อสู้นั้นต่อให้เป็นถึงยอดฝีมือที่มีขอบเขตพลังขั้นก่อโลหิตโดยทั่วไปก็อาจไม่สามารถต้านทานพลังนี้ได้
ทว่าอินทรีเศียรราชสีห์ตัวนี้ที่ดูดุร้ายกว่าปกติ เมื่อได้อยู่ต่อหน้าม่งฉีกลับคล้ายปักษาเศียรวิฬาร์เสียมากกว่า ทั้งยังลงหมอบอยู่บนพื้นอย่างว่าง่าย
ม่งฉีเดินตรงไปยังสัตว์มายาตัวนั้น ค่อยๆ ขึ้นไปบนหลังของมัน แล้วกล่าวต่อหลงเฉินว่า “ขึ้นมาเถิด”
หลงเฉินมองลึกเข้าไปในดวงตาของม่งฉีก็ได้พบว่าภายในนั้นกำลังว้าวุ่นอยู่ไม่น้อย หลงเฉินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแต่ก็ตัดสินใจก้าวตามขึ้นไป
เมื่อเหยียบขึ้นไปยังหลังของสัตว์มายา นี่ถือได้ว่าเป็นครั้งแรกของหลงเฉิง เขาไม่อาจปกปิดความตื่นเต้นนี้ได้ การกระทำเช่นนี้บ้าบิ่นเกินไปแล้ว
ซูม
อินทรีเศียรราชสีห์กระพือปีกกว้างในทันที เกิดกระแสลมเวียนวนไปทั่วบริเวณ ร่างกายอันโอฬารนี้กำลังนำพาทั้งสองคนพุ่งขึ้นสู่เวหา วินาทีนั้นเองหลงเฉินรู้สึกคล้ายกับได้โบยบินอยู่กลางอากาศจนเกือบที่จะร่วงหล่นลงไป