เขาเป็นเพียงเด็กหนุ่มไร้ประโยชน์คนหนึ่งเท่านั้น ทางตระกูลก็ขัดสนแร้นแค้น แต่กลับถูกมุ่งเป้าเอาชีวิต เห็นได้ชัดเป็นอย่างยิ่งว่าอาจมีเป้าหมายไปถึงบิดาของเขาด้วยก็เป็นได้
“ซับซ้อนซ่อนเงื่อนเสียจริง”
ทว่าเมื่อมองไปยังบัตรใสสามร้อยหมื่นตำลึงทองที่ใจกลางฝ่ามือ หลงเฉินก็เกิดความเชื่อมั่นในใจอย่างไร้ที่เปรียบ ที่แท้นี่ก็คือสิ่งที่เรียกกันว่าโชคลาภอันลือเลื่องอย่างนั้นหรือ?
หลังจากที่ได้ติดตามผู้คนเหล่านั้นมาเรื่อย หลงเฉินมาหยุดอยู่ที่ร้านน้ำชาแห่งหนึ่ง ทุกคนมาร่วมกันดื่มเฉลิมฉลองให้กับความน่าปิติยินดีที่เพิ่งเกิดขึ้นนี้ แล้วเขาก็ยังได้คืนเงินต้นที่ยืมมาคืนแก่ทุกคนด้วย
ส่วนเงินที่ชนะส่วนที่เหลือก็ได้เก็บเอาไว้ หลงเฉินได้ให้คำมั่นสัญญากับพวกเขาเอาไว้ข้อหนึ่งจนทำให้พวกพ้องเกิดความตื้นตันใจขึ้นมาไม่หยุดว่า: ความสามารถในการฝึกยุทธ์ของทุกคนหลังจากนี้ หลงเฉินจะขอแบกรับเอาไว้เอง
เจ้าอ้วนและพวกพ้องต่างพากันกระโดดโลดเต้นอย่างดีใจถึงขีดสุด พวกเขาต่างทราบกันดีว่าไม่อาจฝึกยุทธ์ได้ ถ้าหากเป็นผู้อื่นกล่าวเช่นนี้คงไม่มีทางเชื่อเป็นแน่
