“พี่หลง หลังจากนี้พวกเราจะขอติดตามท่าน ไปไหนก็ไปกัน ท่านต้องให้การคุ้มครองพวกเราด้วยล่ะ” เจ้าอ้วนและพวกห้องทอสายตาเป็นประกายพร้อมกับกล่าวด้วยน้ำเสียงร่าเริง
หลงเฉินหัวเราะฮาฮาออกมาแล้วกล่าว “ไม่มีปัญหา ไป พวกเราไปรับรางวัลจากการเดิมพันกันเถิด”
ผู้คนมากมายต่างส่งเสียงร้องให้กำลังใจ บ้างก็มองตอบด้วยแววตาอิจฉาริษยาที่เห็นหลงเฉินรับเงินอันมากมายก่ายกองไปถึงสามร้อยหมื่นตำลึงทอง
บัตรใสใบหนึ่งที่ได้สลักเอาไว้ด้วยตัวเลขสามร้อยหมื่นตำลึงทองวางอยู่บนฝ่ามือของหลงเฉิน ยิ่งทำให้เขาเกิดความดีใจอย่างลิงโลดเสียยิ่งกว่าการได้สังหารหลี่เฮ่าไปเสียอีก
เขาทราบว่าหลี่เฮ่าเป็นเพียงปลาเล็กตัวหนึ่งเท่านั้น ก่อนที่หลี่เฮ่าจะสิ้นลมยังได้เปิดเผยความลับบางอย่างออกมาจนทำให้เขาต้องสะดุ้งออกมา
เดิมทีแล้วเขาที่คิดว่าตนเองเพียงแค่ถูกชิงชัง เนื่องจากในรุ่นของบิดานั้นเกิดข้อบาดหมางต่อกันมาก่อน แต่บัดนี้กลับดูเหมือนว่าคงจะไม่ง่ายดายอีกต่อไป และตนเองก็ไม่ต่างไปจากหมากตัวหนึ่งในเกมเท่านั้น
