มีอยู่หลายสิบคนที่อดไม่ได้จนตะโกนออกมาอย่างคุ้มคลั่งคล้ายกระทิงขวิด เพราะพวกเขาได้เดิมพันข้างหลงเฉินเอาไว้ รวมไปถึงเจ้าอ้วนและพวกพ้องที่ตะโกนออกมาสุดเสียงยิ่งกว่าฝูงหมาป่าเห่าหอน
หลี่เฮ่าที่นอนแน่นิ่งอยู่บนเวทีประลองกลับไม่มีผู้ใดสนใจ นอกเสียจากคนที่อยู่ทางด้านล่างเวทีประลองที่กำลังแจ้งต่อตระกูลของเขาเพื่อให้มารับศพกลับไป
บนเวทีประลองชี้ตายนี้ได้อยู่ในการควบคุมดูแลด้วยกฎหมายของจักรวรรดิ ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายใดที่สูญเสียก็ไม่อาจที่จะตามล้างแค้นได้ อีกทั้งหลี่เฮ่าก็เป็นเพียงลูกนอกสมรสเท่านั้น สถานภาพจึงไม่ได้สูงส่งมากนัก คนหนึ่งคนก็ได้ตายไปแล้วไม่ควรก่อให้เกิดคลื่นใหญ่ตามมาภายหลังแต่อย่างใด นี่จึงถือเป็นจุดที่แข็งแกร่งของจักรวรรดิเฟิงหมิงนั่นเอง
หลงเฉินก้าวลงจากเวทีและได้รับการต้อนรับเยี่ยงวีรบุรุษจากเจ้าอ้วนและพวกพ้อง ซือเฟิงวิ่งเข้ามาสวมกอดหลงเฉินอย่างแน่นแฟ้น
“สุดยอดไปเลย เจ้าเปลี่ยนเป็นผู้ร้ายกาจได้ถึงเพียงนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน แล้วก็ไม่บอกกันเสียตั้งแต่แรก ข้าที่เฝ้ารออยู่ทางด้านล่างร้อนรนจนจิตใจแทบจะลุกไหม้อยู่แล้ว” ซือเฟิงกล่าวแกมบ่น
