หลงเฉินไม่อาจที่จะระงับโทสะเอาไว้ได้อีกต่อไป จ้องมองชายชราผู้นั้นแล้วตะโกนออกมาสุดเสียง “ถ้าหากรูหูของเจ้าถูกขนงอกเงยขึ้นมาอุดอยู่ ข้าจะบอกกับเจ้าอีกครั้ง ข้ามาเพื่อที่เข้ารับการทดสอบผู้หลอมโอสถ!”
หลงเฉินกระแทกเสียงในตอนท้ายดั่งเสียงคำรามกึงก้องของราชสีห์ ดังแผ่กระจายกึกก้องไปห้องโถง
“ผู้ใดกัน มาส่งเสียงเอะอะโวยวายในที่แห่งนี้”
หลังจากจบประโยคก็ปรากฏร่างของชายชราอีกผู้หนึ่งขึ้นเบื้องหน้า ใบหน้านั้นซูบผอม แสดงสีหน้าไม่พึงใจอย่างยิ่ง หลงเฉินกรอกตาอยู่รอบหนึ่ง มุมปากปรากฏรอยยิ้มชั่วร้ายขึ้นมาในทันที
.
.
