เพียะ!
เสียงดังกึงก้องไปทั่วบริเวณ ฝ่ามือสะบัดเข้าใส่ใบหน้าที่ดำคล้ำอย่างรุนแรงจนหน้าสั่น ตัดบทพูดของเขาลงด้วยพลังอันมหาศาลจนกระเด็นไกลออกไปในทันที ฟันนับสิบซี่ร่วงหล่นออกมาจากปากกลิ้งตกลงบนพื้น
“ต้องขออภัยด้วยนะ คุณชาย ข้าเกิดรู้สึกคันมือขึ้นมา”
หลงเฉินแสดงสีหน้าขอโทษขอโพย ชายตามองไปยังชายหนุ่มใบหน้าดำคล้ำที่เพิ่งถูกฝ่ามือตบเข้าไปอย่างจังจนเกิดเป็นร่องรอยสีแดงของฝ่ามือ
ฝ่ามือนี้ตบได้อย่างเสียงดังสนั่นหวั่นไหวดังกระจายออกไปทั่วทุกมุมของหอตำรายุทธ์แห่งนี้ ผู้คนมากมายที่เดิมทีกำลังง่วนอยู่กับการหาตำราทักษะยุทธ์อยู่ต่างก็วางตำราในมือลงแล้วหันมองมาทางด้านนี้ด้วยความแตกตื่นตกใจ
“ผู้ใดกันถึงกับบังอาจมาก่อเรื่องกันภายในหอตำรายุทธ์”
ทันใดนั้นก็มีเสียงเย็นชาดังขึ้น ชายผู้สวมชุดสีดำได้ปรากฏกายขึ้นภายในหอตำรายุทธ์ ใบหน้าไร้อารมณ์ใดใดจ้องมองไปที่หลงเฉินและชายหนุ่มใบหน้าดำคล้ำผู้นั้น
การปรากฏตัวขึ้นของชายหนุ่มผู้นี้มาพร้อมกับพลังโลหิตเดือดพล่านรอบกายดุจขุนเขาสูงใหญ่ที่กดทับลงมา หลงเฉินไม่สามารถปิดบังใบหน้าที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจนี้ได้
‘ยอดฝีมือขอบเขตก่อโลหิต’
