หลงเฉินได้เก็บโอสถทั้งห้าเม็ดเอาไว้แล้วจัดเก็บเตาโอสถ รวมถึงของทั้งหมดเป็นอย่างดี พลันคิดว่าจะไม่แตะต้องมันอีก เขาเอนตัวลงหนุนหมอนแล้วหลับไป
ไม่อาจล่วงรู้ได้ว่าเขานอนหลับไปนานเพียงใด แต่ใบหน้าของหลงเฉินกลับรู้สึกถึงบางอย่างคล้ายถูกสัมผัสจากมืออันแสนอบอุ่นของใครคนหนึ่ง และระหว่างนั้นเองก็มียินเสียงสะอื้นไห้ดังผ่านโสตประสาท แต่ทว่าเขากลับเหน็ดเหนื่อยจนเกินไป แม้แต่จะลืมตาขึ้นดูก็ทำไม่ได้
เมื่อหลงเฉินตื่นขึ้นมา เวลาก็ได้ผ่านพ้นไปแล้วถึงสามวัน พยาธิในท้องของเขาเริ่มประท้วงหาอาหารอย่างตะกละตะกลาม
หลังจากที่ใช้โอสถไร้ค่าไปหนึ่งเม็ด หลงเฉินใช้พลังแห่งจิตวิญญาณดูดซับฤทธิ์โอสถเข้าไปยังเส้นเชวียนซิว (泉穴) ที่ใต้ฝ่าเท้า ตรงนั้นเป็นจุดของดาราดวงที่หนึ่งของเคล็ดกายานวดารา —— ดารากักวายุ อันนับเป็นจุดก่อรวมของพลัง
ปึก
จากนั้นหลงเฉินได้ลองขยับเท้าขวา เหยียบลงไปยังพื้นจนเกิดเสียงดังสนั่นกึกก้องไปรอบบริเวณนั้น พื้นแตกร้าวละเอียด
“ยอดเลย สามารถหาจุดเดินเส้นลมปราณที่แรกเจอได้แล้ว ต่อจากนี้ก็ถึงเวลาที่จะได้ทะลวงพลังขึ้นไป”
