หลงเฉินแสยะยิ้มขึ้นมา ฝ่ามือกำโอสถระดับล่างอีกสองเม็ด เขากระดกยกโอสถนั้นกลืนเข้าไปในปาก ทันใดนั้นก็เกิดเป็นพลังบริสุทธิ์ปะทุขึ้นอย่างมหาศาล หลงเฉินชักนำพลังบริสุทธิ์เข้าไปยังจุดเชวียนซิวที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าของตนในทันที
เมื่อขยับเคลื่อนไหวจุดเชวียนซิวที่ใต้ฝ่าเท้า พลังดุจสายน้ำก็เอ่อล้นขึ้นมาอย่างเต็มเปี่ยม เขาดูดซับฤทธิ์โอสถก่อนจะทะลวงไปในแต่ละจุดทั่วร่างคล้ายดั่งมังกรวารีที่เวียนว่ายไปมาอย่างบ้าคลั่ง
ตูม
เสียงหนึ่งปะทุดังขึ้นมา ความรุนแรงนี้มหาศาลเหลือเกิน แผ่กระจายออกมาจนร่างกายของหลงเฉินไม่อาจขยับเขยื้อนได้ บรรยากาศปกคลุมไปด้วยความมืดมนน่ากลัวไปทั่วทั้งห้อง เกิดแรงสั่นสะเทือนพร้อมกับควันลอยคลุ้งไปทั่ว อัดแน่นแทบหายใจไม่ออก
จากนั้นควันก็ค่อยๆ เริ่มจางหายไป เผยให้เห็นใบหน้าของหลงเฉินที่ขณะนี้มีแววตาเป็นประกายปรากฏความปิติยินดีขึ้นมาอย่างเปี่ยมล้น สัมผัสได้ถึงแหล่งกำเนิดของพลังที่มีขนาดเล็กเท่าเม็ดถั่วฝังอยู่ในร่างกาย ทั้งยังมีพลังอันมหาศาลนับไม่ถ้วนที่ได้อัดแน่นอยู่ในนั้นจนแทบจะทำให้หลงเฉินโบยบินขึ้นสู่ท้องฟ้าได้ก็มิปาน
