ตอนที่ 45: วิวัฒนาการ
ภายในกระท่อมไม้ผุพังท้ายเขาร้าง บรรยากาศเงียบสงัดราวกับตัดขาดจากโลกภายนอก แต่ทว่าภายในมิติที่ถูกปิดกั้นด้วยค่ายกลพรางตาที่หลงเฉินเพิ่งวางไว้อย่างลวกๆ นั้น กลับเต็มไปด้วยคลื่นพลังงานที่ปั่นป่วนและร้อนแรงดุจปากปล่องภูเขาไฟ
บนเตียงไม้เก่าๆ สองร่างกำลังเผชิญหน้ากับความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่เข้าสำนักกระบี่สวรรค์
ร่างหนึ่งคือสัตว์อสูรเต่าตัวน้อยที่บัดนี้สภาพดูไม่ได้ มันนอนหงายท้อง ขาสี่ข้างชี้ฟ้า ร่างกายเปล่งแสงสีทองสลับดำวิบวับเหมือนหลอดไฟเสีย
“อูยยย… ท้องจะแตก… ข้าไม่น่ากินกระดูกท่อนนั้นเข้าไปทั้งอันเลย…” เสี่ยวเฮยครางเสียงอ่อย พุงกะทิของมันป่องออกมาจนแทบจะดันกระดองให้แตก “ร้อน… ร้อนโว้ย! พลังงานบ้าพวกนี้มันจะระเบิดตัวข้าแล้ว!”
“อดทนหน่อยเจ้าโง่” หลงเฉินที่นั่งขัดสมาธิอยู่ข้างๆ เอ่ยเสียงลอดไรฟัน เหงื่อเม็ดโตไหลอาบใบหน้าคมคาย “กระดูกมังกรดินปฐพีไม่ใช่ขนมทานเล่น… มันคือรากฐานพลังนับพันปี จงใช้ ‘เคล็ดวิชาเต่าทมิฬ’ ดูดซับมันซะ อย่าปล่อยให้มันควบคุมเจ้า!”
หลงเฉินเองก็อยู่ในสภาพที่ไม่ต่างกันนัก มือขวาของเขากุมอยู่ที่จุดตันเถียน ซึ่งบัดนี้ร้อนระอุจนเสื้อผ้าบริเวณหน้