ตามขาและหางมีความคมกริบและละเอียดอ่อนมากขึ้น
แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปมากที่สุดคือ “กระดอง”
กระดองใหม่ของมันเป็นสีดำสนิทตัดกับขอบสีทองอร่าม บนหลังกระดองมีลวดลายอักขระโบราณที่ซับซ้อนเรียงตัวกันเป็นรูป “แผนผังดวงดาวแปดทิศ” ที่หมุนวนจางๆ ตลอดเวลา
“ฮ่าๆๆๆ! ดูสิหลงเฉิน! ดูความหล่อเหลานี้!” เสี่ยวเฮยพลิกตัวกลับมายืนสี่ขา ยืดคอยาวเหยียดแล้วคำราม (เสียงเหมือนแมวขู่) “ข้ารู้สึกแข็งแกร่ง! ข้ารู้สึกว่าข้าสามารถเอาหัวโขกภูเขาให้ทลายได้!”
“วิวัฒนาการสำเร็จ… ‘เต่าทมิฬเกราะทอง’ ระดับ 2 ขั้นต้น” หลงเฉินลืมตาขึ้นมองคู่หูด้วยความพึงพอใจ “ไม่เลว… พลังป้องกันของเจ้าน่าจะรับการโจมตีของระดับแก่นแท้ได้สบายๆ แล้ว”
“แน่นอน! และไม่ใช่แค่รับนะ ข้ายัง ‘สะท้อน’ ได้ด้วย!” เสี่ยวเฮยคุยโม้ “ใครตีข้า ข้าจะให้มันเจ็บกว่าร้อยเท่า!”
“ดี… งั้นตาข้าบ้าง”
หลงเฉินหลับตาลงอีกครั้ง คราวนี้เขาไม่ได้ต่อสู้กับเพลิงวิญญาณแล้ว แต่เขากำลัง “หลอมรวม” มัน
เปลวไฟสีทองที่ยอมสยบ ถูกบีบอัดจนกลายเป็นเม็ดพลังงานขนาดจิ๋ว แล้วไหลเข้าสู่แก่นลมปราณของหลงเฉิน ทันทีที่มันผสานกัน พลังปราณสีแดงของเขาก็แปรเปลี่ยนสภาพ
จากพลังปราณมังกรที่ดุดันและกระหายเลื
