ตอนที่ 43: ความลับใต้พิภพ
เบื้องหน้าของหนึ่งคนหนึ่งเต่า คือภาพที่งดงามและน่าสะพรึงกลัวในเวลาเดียวกัน
โครงกระดูกมังกรดินปฐพีขนาดมหึมาที่ขดตัวซ้อนกันเป็นวงกตแห่งความตายนั้น มีขนาดใหญ่โตมโหฬารจนยากจะจินตนาการถึงยามที่มันยังมีชีวิตอยู่ กระดูกแต่ละชิ้นมีสีน้ำตาลเข้มดุจเปลือกไม้โบราณ ผิวของมันเปล่งประกายแวววาวราวกับโลหะ และที่สำคัญที่สุดคือ… มันยังคงปลดปล่อย “เจตจำนงแห่งปฐพี” ที่หนักแน่นและมั่นคงออกมาอย่างต่อเนื่อง
และที่ส่วนหัวกะโหลกอันใหญ่โตนั้น “เพลิงวิญญาณแก่นพสุธา” ลอยเด่นอยู่ มันคือเปลวไฟสีส้มอมทองขนาดเท่าศีรษะมนุษย์ รูปทรงคล้ายดอกบัวตูมที่กำลังแย้มบาน เปลวไฟของมันไม่ได้พลิ้วไหวตามลม แต่กลับนิ่งสงบและหนืดข้นราวกับของเหลว ทุกครั้งที่มันกระเพื่อม จะเกิดแรงสั่นสะเทือนเบาๆ ที่ส่งผลกระทบไปถึงโครงสร้างของผนังถ้ำ
“มิน่าล่ะ… สำนักกระบี่สวรรค์ถึงได้ตั้งตระหง่านอยู่มาได้นับพันปี” หลงเฉินกวาดสายตามองไปรอบๆ วิเคราะห์โครงสร้าง “พวกมันใช้ ‘กระดูกมังกร’ เป็นรากฐานเพื่อสร้างความมั่นคงให้ยอดเขา และใช้ ‘เพลิงวิญญาณ’ เป็นแหล่งพลังงานหล่อเลี้ยงค่ายกลและเพิ่มความหนาแน่นของพลังปราณในสำนัก”
“นี่คือการขโมยฟ้าดินมาเป็นของตน…