้าไปหาดอกบัวเพลิงสีทองนั้นช้าๆ ยิ่งเข้าใกล้ แรงกดดันจากความร้อนและความหนักอึ้งก็ยิ่งทวีคูณ ราวกับกำลังแบกภูเขาทั้งลูกไว้บนบ่า ผิวหนังของเขาเริ่มแดงก่ำจากความร้อนที่แผ่ออกมา
เพลิงวิญญาณมีจิตวิญญาณเป็นของตัวเอง เมื่อมันสัมผัสได้ว่ามีผู้บุกรุก เปลวไฟสีทองก็ลุกโชนขึ้นทันที แผ่รัศมีอำมหิตเพื่อข่มขวัญ
วูบ!
คลื่นความร้อนระเบิดออก กระแทกใส่ร่างหลงเฉินจนเสื้อผ้าไหม้เกรียมไปบางส่วน ผมเผ้าปลิวสะบัด
“คิดจะต่อต้านข้ารึ?” หลงเฉินแค่นเสียงในลำคอ ดวงตาเปลี่ยนเป็นสีทองอำพันของราชันย์มังกร “เจ้าเป็นเพียงเศษเสี้ยวพลังของมังกรดินที่ตายไปแล้ว… ส่วนข้า คือผู้สืบทอดสายเลือดราชันย์มังกรที่แท้จริง!”
“จงสยบ!”
ตูม!
หลงเฉินระเบิดพลัง “กายามังกรอสูร” ออกมาเต็มพิกัด เกล็ดมังกรสีแดงทับทิมปกคลุมทั่วร่าง เขาไม่เกรงกลัวความร้อน ยื่นมือขวาที่แปรเปลี่ยนเป็นกรงเล็บมังกรคว้าจับไปที่ดวงไฟนั้นโดยตรง!
ฟู่!
เสียงเหมือนน้ำราดบนเหล็กแดงดังขึ้นทันทีที่มือสัมผัสไฟ ความเจ็บปวดแสนสาหัสแล่นพล่านจากฝ่ามือเข้าสู่หัวใจ เพลิงวิญญาณพยายามจะเผาผลาญแขนของเขาให้เป็นเถ้าถ่าน
“อึก...” หลงเฉินกัดฟันแน่น แต่ไม่ยอมปล่อยมือ “วิชามังกรอสูรกลืนสวรรค์… กลืนกิ
