ตอนที่ 39: บดขยี้แมลงวัน
โรงอาหารใหญ่ประจำสำนักกระบี่สวรรค์ในช่วงเที่ยงวันเนืองแน่นไปด้วยศิษย์นับพันคน กลิ่นหอมของอาหารคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ เสียงพูดคุยและเสียงชามกระทบตะเกียบดังเซ็งแซ่ บรรยากาศดูคึกคักและมีชีวิตชีวา
ที่มุมหนึ่งของโรงอาหาร หลงเฉินนั่งทานข้าวอยู่อย่างเงียบๆ กับหลินหลาน หญิงสาวที่บัดนี้มีสีหน้าสดใสขึ้นมากหลังจากได้รับโอสถรักษาบาดแผลชั้นเลิศจากพี่ชายบุญธรรม รอยช้ำบนใบหน้าจางหายไป เผยให้เห็นความงดงามที่เริ่มฉายแววสะดุดตาผู้คน
“ขออีก! ขอเนื้ออีกชิ้น! ชิ้นนี้มันติดมันน้อยไป ข้าไม่ชอบ!”
เสี่ยวเฮยที่ซ่อนตัวอยู่ในอกเสื้อของหลงเฉินส่งเสียงโวยวายผ่านกระแสจิต หลงเฉินถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะคีบหมูสามชั้นชิ้นโตยัดใส่ปากเจ้าเต่าตัวแสบเพื่อให้มันหุบปาก
“พี่เฉิน… ท่านกินบ้างเถอะ เอาแต่ป้อนเจ้า… เอ่อ… สัตว์เลี้ยงของท่าน เดี๋ยวไม่อิ่มเอานะ” หลินหลานเอ่ยด้วยความเป็นห่วง นางคีบผักใส่ชามหลงเฉิน
“ไม่เป็นไร ข้ากินอิ่มแล้ว” หลงเฉินยิ้มบางๆ ให้กับน้องสาว “เจ้ากินเยอะๆ เถอะ ร่างกายเจ้ายังต้องฟื้นฟู”
ทว่า ความสงบสุขของมื้ออาหารกลับดำรงอยู่ได้ไม่นาน
ปัง!
เสียงตบโต๊ะดังสนั่นมาจากทางเดินกลางโรงอาหาร เรียกสายตาของศิ