่นแท้จนขาดสะบั้น เลือดสีแดงสดพุ่งกระฉูดราวกับน้ำพุ ย้อมร่างของหลงเฉินและเสี่ยวเฮยจนชุ่มโชก
ศีรษะของจ้าวเทียนกลิ้งหลุนๆ ไปหยุดอยู่ข้างๆ ศีรษะของจ้าวฟางที่นอนตายอยู่ก่อนแล้ว… สองพี่น้องตระกูลจ้าว ได้กลับมาอยู่พร้อมหน้ากันในนรกตามสัญญา
ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมลานหน้าคฤหาสน์ตระกูลหลงอีกครั้ง คราวนี้เป็นความเงียบที่ยาวนานและเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง
ชาวเมือง กองกำลังรับจ้างที่เหลือรอด และคนตระกูลหลง ต่างจ้องมองภาพเบื้องหน้าด้วยสายตาที่ไม่เชื่อในสิ่งที่เห็น
เด็กหนุ่มระดับหลอมรวม… ร่วมมือกับเต่าประหลาดตัวหนึ่ง… สังหารยอดฝีมือระดับแก่นแท้ได้สำเร็จ!
หลงเฉินทิ้งดาบลงพื้น ร่างกายโซเซเล็กน้อยจากการใช้พลังเกินขีดจำกัด เสี่ยวเฮยรีบคลายการรัดแล้วกระโดดขึ้นมาเกาะบนไหล่ของเขา ใช้หัวถูไถแก้มหลงเฉินเบาๆ
“เป็นไงล่ะฝีมือข้า? เทพไหม?”
“อืม… ไม่เลว” หลงเฉินยิ้มบางๆ ลูบหัวเจ้าเต่าน้อย “แต่ครั้งหน้า… ช่วยแปรงฟันก่อนกัดนะ กลิ่นปากเจ้ามันแย่กว่าศพพวกนี้อีก”
“ไอ้บ้า! ข้าเพิ่งเกิดนะโว้ย!”
ท่ามกลางกองซากศพและความตาย คู่หูหนึ่งคนหนึ่งเต่า ยืนหยัดอย่างผู้ชนะ เป็นสัญญาณว่ายุคสมัยแห่งราชันย์มังกร ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางกา
