ความสิ้นหวัง
“ยะ… อย่า… อย่าเข้ามา…” จ้าวฟางถดก้นถอยหลัง “ข้า… ข้าเป็นถึงผู้นำตระกูลจ้าว… เจ้าฆ่าข้าไม่ได้! ขุนนางในเมืองหลวง…”
“หุบปากเรื่องขุนนางเมืองหลวงซะที!” หลงเฉินตวาดลั่น ยกดาบชี้หน้า “ข้าเบื่อที่จะฟังแล้ว! วันนี้ต่อให้จักรพรรดิลงมาเอง ก็ช่วยชีวิตสุนัขอย่างเจ้าไม่ได้!”
หลงเฉินง้างดาบขึ้น เตรียมจะปิดฉากชีวิตผู้นำตระกูลจ้าว
ทันใดนั้นเอง!
ตูม!
เสียงระเบิดดังสนั่นมาจากทิศตะวันออก พร้อมกับลำแสงสีเขียวมรกตที่พุ่งทะยานเข้ามาด้วยความเร็วสูงยิ่งกว่าลูกศร แรงกดดันมหาศาลแผ่พุ่งเข้ามากดทับทั่วบริเวณ จนหลงเฉินต้องชะงักดาบและกระโดดถอยหลังออกมา
เคร้ง!
วัตถุบางอย่างพุ่งลงมาปักคั่นกลางระหว่างหลงเฉินและจ้าวฟาง พื้นดินแตกระแหงเป็นวงกว้าง ฝุ่นควันฟุ้งกระจาย
เมื่อฝุ่นจางลง ปรากฏเป็น “หอกยาวสีมรกต” ปักจมดินอยู่ ด้ามหอกสั่นระริกส่งเสียงหวีดหวิว
“ใครบังอาจแตะต้องคนของข้า!”
เสียงตะโกนดังกึกก้องราวกับฟ้าร้อง ชายวัยกลางคนรูปร่างสูงใหญ่ สวมชุดเกราะอ่อนสีเขียวเข้ม เหาะเหินเดินอากาศลงมาจากยอดไม้ ลงมายืนข้างหอกมรกตด้วยท่วงท่าองอาจ พลังปราณที่แผ่ออกมาจากตัวเขานั้นรุนแรงจนอากาศรอบข้างบิดเบี้ยว
ระดับหลอมรวมปราณ… ขั้นที่
