่สุดคือบ่อน้ำศูนย์กลางห้อง!
สายน้ำสีใสไหลเอื่อยอยู่ในสระโบราณ กลิ่นอายวิญญาณแผ่ซ่านจากสระน้ำทั่วทั้งคลังสมบัติ
“เป็น…บ่อน้ำวิญญาณ? หอเฟิงอวี่โชคดีถึงเพียงนี้เชียวหรือ?!”
หัวใจซูเฉินเต้นแรง ดวงตาทอแววตกตะลึง
บ่อน้ำวิญญาณคือตำแหน่งที่พลังฟ้าดินหลอมรวม ต้องใช้เวลานับหมื่นปีจึงจะก่อตัวได้ หนึ่งหยดของน้ำวิญญาณนั้นเทียบเท่าศิลาแก่นวิญญาณชั้นสูง อีกทั้งยังบริสุทธิ์กว่า ช่วยล้างไขกระดูก เปลี่ยนสภาพกายา
น้ำในบ่อเบื้องหน้า…มีไม่น้อยกว่าหลายแสนหยด!
รวยเละ!
ซูเฉินเข้าใจทันทีว่าทำไมตอนเจอเจ้าหอถึงรู้สึกถึงภัยคุกคาม ที่แท้เจ้าหอก็ยึดบ่อนี้ไว้ฝึกฝนจึงทำให้พลังพุ่งทะยานขนาดนั้น
แต่ตอนนี้…สมบัติทั้งหมดตกอยู่ในมือเขาแล้ว!
“คุณชายซู สมบัติในหอนี้คือศิลาวิญญาณที่สะสมมาหลายปี สมุนไพรล้ำค่า วัตถุดิบสร้างอาวุธ ยารักษา และโอสถบ่มพลัง…”
หลิวฟู่กุ้ยพูดพลางแนะนำไปทั่ว เหมือนจดจำคลังนี้ได้ทุกซอกทุกมุม
จากนั้นเขาหันมามองซูเฉินด้วยแววตาหวั่นเกรง “ข้าน้อยนำท่านมาถึงคลังสมบัติแล้ว…ท่านเคยสัญญาจะไว้ชีวิตข้าน้อย…”
“วางใจ ข้าไม่ฆ่าเจ้า!”
ซูเฉินตอบเรียบ ๆ พลันฟาดสันมือใส่ต้นคอหลิวฟู่กุ้ย จนอีกฝ่ายสลบเหมือด
“ข้าไม่ฆ่า แต่จะรอดหรือไม่
