ของนางเป็นคนขอร้องท่านพ่อของข้าเองในอดีต ยามที่ตระกูลนาหลันตกต่ำ ตระกูลหลงเราช่วยเหลือไปไม่น้อย บัดนี้พวกเจ้าได้ดีแล้วคิดจะถีบหัวส่งพวกเรางั้นรึ!”
“โลกของผู้ฝึกยุทธ์ ปลาใหญ่กินปลาเล็ก ผู้แข็งแกร่งคือความถูกต้อง!” นาหลันเฟิงแสยะยิ้ม “บุญคุณในอดีต ข้าไม่ลืมหรอกนะ…”
นางโบกมือเบาๆ เด็กหนุ่มคนนั้นก็หยิบกล่องไม้จันทน์ใบเล็กออกมาวางบนโต๊ะ ข้างๆ ม้วนสัญญา
“ในกล่องนี้มี ‘ยาเม็ดรวมปราณ’ ระดับต่ำ 3 เม็ด” นาหลันเฟิงกล่าวด้วยน้ำเสียงราวกับกำลังบริจาคทานให้ขอทาน “มันมีมูลค่ามหาศาลสำหรับตระกูลบ้านนอกอย่างพวกเจ้า ถือซะว่าเป็นค่าชดเชย และค่าปิดปาก... รับไปซะ แล้วส่งคืนป้ายหยกหมั้นหมายมา”
ยาเม็ดรวมปราณ 3 เม็ดแลกกับศักดิ์ศรีของตระกูล!
นี่ไม่ใช่การเจรจา แต่มันคือการดูถูกเหยียดหยามที่รุนแรงที่สุดเท่าที่จะจินตนาการได้ เหล่าผู้อาวุโสตระกูลหลงต่างก้มหน้าด้วยความอัปยศ ไม่มีใครกล้าปริปาก เพราะเกรงกลัวอำนาจของตระกูลนาหลัน
หลงจ้านตัวสั่นเทิ้ม เขาอยากจะลุกขึ้นไปอาละวาด แต่เขาก็รู้ดีว่าหากทำเช่นนั้น ตระกูลหลงอาจจะถูกลบชื่อออกจากแผนที่ในชั่วข้ามคืน
บรรยากาศในห้องเงียบกริบจนได้ยินเสียงเข็มตก ความอึดอัดกดทับหัวใจทุก
