มาตลอดว่าเจ้าจะใจอ่อนเกินไปจนปกครองคนไม่ได้ แต่วันนี้… ข้าหมดห่วงแล้ว!”
หลงจ้านตบไหล่ลูกชายอย่างภาคภูมิใจ
“ตกลง! พ่อจะจัดการเรื่องนี้ให้ทันที และจะไม่มีใครหน้าไหนในตระกูลกล้าตรวจสอบการใช้สมุนไพรของเจ้า ส่วนแม่เลี้ยงเจ้า… พ่อจะจัดการนางเอง”
หลงจ้านเก็บสูตรยาเข้าอกเสื้อแล้วหันหลังเดินจากไปอย่างรีบร้อน ท่าทางของเขาดูกระฉับกระเฉงราวกับหนุ่มแน่น ความหวังของตระกูลได้ถูกจุดประกายขึ้นอีกครั้ง
หลงเฉินมองส่งบิดาจนลับสายตา รอยยิ้มจางๆ ปรากฏบนใบหน้า
“มีพ่อที่ฉลาดคุยง่ายแบบนี้ ค่อยประหยัดเวลาข้าหน่อย”
เขาหันกลับเข้าห้อง มองดูมือของตัวเองที่เริ่มมีพลังปราณไหลเวียน
“ขั้นต่อไป… ข้าต้องออกไปหา ‘ของเล่น’ มาเสริมพลังให้เจ้าเต่าในหินดำนั่นเสียหน่อย ยิ่งมันตื่นเร็วเท่าไหร่ ข้าก็ยิ่งมีตัวช่วยมากเท่านั้น”
หลงเฉินหยิบเสื้อคลุมสีดำขึ้นมาสวมอำพรางใบหน้า เตรียมตัวมุ่งหน้าสู่ “ตลาดมืด” สถานที่ที่กฎหมายเอื้อมไม่ถึง และเป็นที่ที่เหมาะที่สุดสำหรับจักรพรรดิโอสถผู้ชั่วร้ายในการหาทรัพยากร
(จบบทที่ 4)
